31 
SYRIË EN PALESTINA. 
De groote Syrisch-Arabische woestijn scheidt de Euphraatlanden van het 
kustgebied der Middellandsche zee, dat zich uitstrekt van de golf van Iskan- 
deroen tot 'aan de landengte van Suez. De woestijn bestaat uit een kalk- 
en krijtplateau, dat zich tot 600 M. boven den spiegel der zee verheft en 
naar het Z. , tot ver in het Arabisch schiereiland reikt, aan de Westzijde 
daarentegen vrij steil afdaalt naar het groote lengtedal, dat de Oostelijke 
grens vormt van het kustgebied, dat bekend is onder den naam van Syrië 
en Palestina. 
Beschouwen we een goede kaart van dit gebied, dan moet ons onmid- 
delijk de buitengemeen eenvoudige geleding van het land in het oog val- 
len. De kust, die een bijna zuivere meridiaanrichting heeft, vertoont geen 
noemenswaardige insnijdingen, landtongen of schiereilanden, ja ten Z. van 
Baireuth, vormt ze nagenoeg een bepaald rechte lijn. Over haar geheele 
lengte, wordt ze begeleid door een met haar evenwijdig loopende bergketen, 
die slechts een smalle strook lands vrijlaat en naarmate zij meer zuidelijk 
loopt, de kust nadert en tevens in hoogte toeneemt. 
In Palestina strekken zich de vlakten van Sephala, Saron en Akka tot 
aan de kust uit en daarachter verheft zich de breede, zoo even genoemde 
keten. Deze bergrug vormt de West-Jordaansche plateau-landen, die steeds 
smaller wordende, in het hooggebei’gte van den Libanon overgaan, welke keten 
een aanvang neemt bij de diepe insnijding, die door het stroomdal van den 
Nah-el-Litany (Leontes) gevormd wordt. Deze rivier ontspringt in El-Bekaa 
( Coele-Syrië ) en loopt van het N. naar het Z., tot zij zich plotseling naar 
het W. wendt en zich voorbij Antakia ( Antiochië ) om het Noordelijk uit- 
einde van het Rosayrier-gebergte heenkronkelt en dit van den Alma- 
Dschebel ( Amanus ) scheidt. Kort daarna ontlast zij zich in de Middel- 
landsche zee. 
Juist in tegengestelde richting stroomt de Jordaan of Scheriat el Kebir. 
Deze rivier ontspringt uit drie bronnen en haar stroomdal, dat ten slotte 
tot ver beneden den waterspiegel der Middellandsche zee daalt, bevat 
tal van meren, die door haar doorstroomd worden. Onder deze meren 
verdienen een afzonderlijke vermelding het meer Merona en de zee van 
Tiberias of Genezareth. Ten slotte ontlast zich de stroom in den Bahr 
Lut of Doode Zee , de diepste inzinking der geheele aarde, daar haar wa- 
terspiegel niet minder dan 394 M. beneden dien van de Middellandsche 
zee gelegen is. 
Het lengtedal, dat zich ten O. van den Libanon uitstrekt, wordt aan de 
Oostzijde wederom begrensd door een zeer beduidende grondverheffing, de 
