30 
Intusschen is in Bagdad het karakteristieke vaartuig de »ouffe”. Het is 
een soort van ronde bak, ongeveer lV 2 tot 2V 2 M. in doorsnede, met 
van boven omgebogen randen. Veelal is hij gebouwd van riet en sterk 
geteerd. Wanneer bij hoog water de brug weggenomen is, dan vormen 
deze vaartuigen de eenige middelen van gemeenschap tusschen de beide 
oevers der rivier. Het zijn natuurlijk vrij tuitelige bootjes. Gaan zij stroom- 
opwaai’ts, dan hebben inderdaad de roeiers het zwaar genoeg te verant- 
woorden. Echter vindt men ook enkele booten, die op Europesche wijze 
zijn ingericht. 
Van de rivier gezien, hebben de huizen volstrekt geen uitlokkend voor- 
komen. Slechts enkelen munten uit, zooal niet door schoonheid, dan toch 
door omvang. Daaronder noemen wij in de eerste plaats het Serai, verder 
eenige schreden beneden de brug, de »Mustancirije’’ , het tegenwoordig tol- 
huis en nog wat lager, het groote gebouw van den Engelschen resident- 
minister, met een prachtig aangelegd terras, aan de zijde van de rivier. 
De stoomschepen leggen gewoonlijk aan bij het tolhuis of even beneden de 
stad ; eenige kleine poorten leiden daarhenen. Hier gaan de waterdra- 
gers aanhoudend op en neer om hun kruiken te vullen en op den rug 
tot in de meest afgelegen stadswijken te brengen. Het water uit den 
Tigris is gezond en ook de vreemdeling vindt het weldra aangenaam van 
smaak, misschien ook, omdat er geen ander water te krijgen is. 1 
Niet ver van Bagdad, ten W. van den Euphraat, ligt het stadje Kerbela, 
een der grootste heiligdommen der Schiïtische Mahomedanen, waartoe o. a. 
de Perzen belmoren. In het midden van dit plaatsje ligt het graf van Ho- 
sein, een zoon van Ali en dus een kleinzoon van den profeet. Naar de 
meening van de Sjiïten, hebben de Muzelmannen, die in de nabijheid 
van dit heilige graf leven of sterven, de hel niet te duchten en hun 
schepper geen rekenschap van hun daden te geven. Dat bijgeloof is zoo 
sterk, dat velen, die niet op deze heilige plaatsen sterven kunnen, bij uiter- 
ste wilsbeschikking bepalen, dat hun stoffelijk overschot daarheen gebracht 
en aldaar begraven moet worden. Jaarlijks worden dan ook honderd dui- 
zende lijken van uit Perzië en elders te Kerbela aangebracht. Tevens wordt 
de plaats jaarlijks bezocht door talrijke karavanen Sjiïtische pelgrims en wie 
aan zulk een bedevaart heeft deel genomen draagt, gedurende zijn geheele 
leven, met rechtmatigen trots, den naam van »Kerbelai.” 
Ten Z. van Kerbela ligt het stadje Hilleh, aan den Euphraat, dat in te- 
genstelling met het overbevolkte, sombere Kerbela, uit het oogpunt van rein- 
heid en schoonheid, op den hoogsten trap staat, die in Irak bereikt kan 
worden. Deze plaats drijft een allerbelangrijksten handel in dadels, koren 
en rijst. Op den linkeroever van den Euphraat, tegenover Killeh, liggen 
de zeer uitgestrekte ruinen van het oude Babylon. 
1 Socin. Ausland. 1873, No. 36. S. 703 — 704. 
