29 
Tigris wordt Nieuw-Bagdad, dat wat op den westelijken oever ligt, Oud- 
Bagdad genoemd. Het eerste, waarin zich bijna alle openbare gebouwen 
bevinden en dat tevens de hoofdzetel van handel en verkeer is, is verre- 
weg het belangrijkste. Oud-Bagdad is omgeven door een woud van dadel - 
en oranjeboomen, dat zich over eene lengte van ongeveer 5 km. uitstrekt ; 
daar het aan beide uiteinden smal toeloopt, heeft het bijna den vorm van 
een halven cirkel. 
Aan de zijde der woestijn is de stad voorzien van een muur met twee 
poorten ; naar de rivier heeft zij geen wallen. Bagdad ligt als een oase 
midden in de woestijn en deze ligging geeft de stad een eigenaardig ka- 
rakter. Geen enkele stad van Aziatisch Turkije ondervindt zoozeer den 
invloed van de woestijn, geen enkele stad ook staat zoo rechtstreeks in 
verbinding met centraal-Arabië. De taalkundige zou dit reeds opmaken 
uit het veel zuiverder Arabisch dialect, dat in Bagdad gesproken wordt. 
Maar vooral blijkt het uit de eigenaardige gastvrijheid en de wijze, waarop 
deze deugd beoefend wordt en uit het geheele doen en laten der bewoners, 
hun houding ook tegenover andersdenkenden. Deze Mahomedanen, wien de 
Islam zoozeer in het bloed zit en die in het minst geen begrip hebben van 
onze Westersche denkbeelden en beschaving, beschouwen zich nog steeds, 
tegenover Christenen en Joden, als de dragers van de waarheid. Toch mag 
men veel liever met hen te doen hebben, dan met de overige Muzelmannen 
van het Oosten en de innige overtuiging van de hooge voortreffelijkheid van 
hun godsdienst en beschaving trekt even zeer aan als hun flink en open 
karakter. Dit geldt echter alleen van de Arabieren, maar het spreekt wel 
van zelve, dat bij de sterke vermenging van volken, die alom in het Oosten 
heeft plaats gehad, ook de bevolking van Bagdad uit een aantal verschil- 
lende elementen is samengesteld. 
Ten opzichte van de talrijkheid der bevolking van deze stad loopen de 
opgaven ver uiteen. Volgens de opgaven van de Allgemeine Zeitung zou 
ze niet minder dan 172200 zielen sterk zijn en bestaan uit 150000 Ma- 
homedanen, 18000 Joden, 300 Armeniërs, 1800 Latijnsche, 100 Syrische, 
2000 Chaldeeuwsche christenen en 20 Europeanen. Dr. Albert Socin daar- 
entegen, een man, die door en door bekend is met de Oostersche toestan- 
den en aangelegenheden, brengt dit getal terug tot hoogstens 60000 zielen ; 
geheele wijken liggen dan ook bijna woest. Ook volgens baron Sehweiger 
is Bagdad een weinig beteekenende stad, dan alleen in zooverre als ze een 
zekere belangrijkheid bezit uit een commercieel oogpunt, daar het aan een 
stroom ligt, die vooral in een land, waar wegen ontbreken, als van zelve 
een hoofdader van het verkeer worden moest. En tot voorbij Bagdad is 
deze rivier bevaarbaar, zelfs voor tamelijke groote stoomschepen. Van uit 
het N. komen bijna dagelijks zoogenaamde skelleks” aan, d. z. vaartuigen, 
die bestaan uit opgeblazen geitenvellen, waarop men twee planken heeft 
gelegd. Met deze schepen voeren zoowel christenen als Koerden, van uit het 
hoogland van Koer distan, veel hout naar Bagdad, een artikel, dat daar 
vrij duur is, ofschoon ook het in de woestijn voorkomend struikgewas als 
brandstof gebruikt wordt. De terugweg leggen deze handelaars over land 
af. Wanneer zij hun hout verkocht hebben, sluiten zij zich bij een kara- 
vaan aan, de vellen die hun last droegen op lastdieren met zich voerende. 
