20 
Ten W. van den Ararat liggen de Westelijke bronnen van den Euphraat 
en in hun nabijheid rookt en dampt de 3500 M. hooge Tandurek- of 
Sunderlik-Dagh. De Oostelijke bronrivier van den Euphraat, de Murad, 
kan beschouwd worden als de Zuidelijke grens der terraslanden van Erze- 
roem en Eriwan, die gekarakteriseerd worden door een groote menigte ro- 
mantische bergmeren. Het belangrijkste daaronder is het wijd vermaarde 
Goktscha of Sewanga-meer, 1925 M. boven den zeespiegel. Aan deze pla- 
teau’s sluit zich, ten Z. van den Murad , het 1800 M. hooge tafelland van 
Bajazet aan, waarop het 3690 □ km. groote zoutmeer Wan ligt. 
De meerderheid der bevolking van het tot dusver beschreven gebied be- 
staat uit Armeniërs, een christelijk volk, dat tot den Indo-Germaanschen 
stam en de Eranische familie behoort, en onder drie verschillende heer- 
schers verdeeld is : den Sultan van Turkije, den Czar van Busland en den 
Schah van Perzië. 
Het oorspronkelijk type der Armeniërs, inzonderheid gekarakteriseerd door 
een sterk gebogen neus en te zamen gegroeide wenkbrauwen, is door vele 
stammen rein bewaard geworden ; ook onderscheiden zij zich door hun 
Weeding en levenswijze. Onder de aanliggende volken zijn zij juist niet 
zeer gezien. Deze beschouwen het zelfs als een beleediging, wanneer men 
hen voor Armeniërs aanziet. Hun bedriegelijkheid, valschheid en geldgie- 
righeid zijn spreekwoordelijk geworden en al worden deze hoedanigheden 
ook al door een sterk vergrootglas gezien en voorgesteld, toch kan het 
niet geloochend worden, dat zij, uit een moreel oogpunt, op een lagen trap 
staan, wat trouwens een natuurlijk gevolg is van hun eeuwenheugende 
staatkundige slavernij. 
Even als in Europa de Joden, hebben zich de Armeniërs — ook al ten 
gevolge van de positie, die zij innamen — hoofdzakelijk op den handel toe- 
gelegd en deze is dan ook nagenoeg geheel in hunne handen. Zij bezit- 
ten de grootste rijkdommen en beheerschen de geldmarkt. Over het al- 
gemeen oefenen zij een zeer belangrijken invloed uit ; zij zijn ijverzuchtig 
tegenover elkander, doch tegenover vreemdelingen treden zij steeds vast 
aaneengesloten op. In geslepenheid overtreffen zij alle overige stammen en 
vooral leggen zij er zich op toe, om allerlei vodden een eenigzins ooglijk 
uiterlijk te geven en dan als artikelen van de eerste kwaliteit van de 
hand te zetten. Van warenkennis en tal van andere zaken, die een de- 
gelijken koopman onmisbaar zijn, hebben zij niet het minste begrip. Een 
regel echter staat hun onuitwischbaar in het geheugen geprent, deze nam. : dat 
wanneer zij bedrogen zijn, zij onmiddelijk anderen bedriegen. Veelal weten zij 
zich door hun handel groote rijkdommen te verwerven, die zij echter zorg- 
vuldig verborgen houden. De zucht om schatten opeen te stapelen, schatten, 
