12 
taal, in tegenstelling van alle andere rassen in Turkije, bij welke bijna 
ieder kind twee talen spreekt. Dit is gedeeltelijk een gevolg van de trotsche 
minachting, waarmede zij op alle niet-Mahomedaansche volken neêrzien, 
voor een ander deel van hun loomheid en traagheid. 
De Turken zijn in den regel ernstig, zwaarmoedig en in zich zelven 
gekeerd, begaafd met een zeer gezond verstand en een scherpe opmerkings- 
gave ; daarbij echter sluw, listig en aan hun oude sleur gehecht. Voor 
kooplieden deugen zij niet en de geheele handel, althans de groothandel 
is dan ook in handen der niet-Turksche stammen. Op het land houden zij 
zich bezig met landbouw en veeteelt ; in de steden zijn ze veelal winkeliers 
en verkoopen inlandsche waren of ze drijven die ambachten, die voldoende 
inkomsten opleveren om in hun geringe behoeften te voorzien. Voor scheep- 
vaart zijn ze weinig geschikt, daarentegen zijn zij in een karavaan uitstekend 
op hun plaats. 
Over het algemeen zijn de Turken eerlijk, goedhartig en gastvrij, en wat 
men ook zeggen moge, zij zijn, uit een godsdienstig oogpunt, voorbeelden 
van verdraagzaamheid, althans voor een Oosterseh volk. Een schaduwzijde 
van hun karakter is een onbegrijpelijk groote zoi’geloosheid. Om den dag 
van morgen bekommeren zij zich volstrekt niet ; kunnen zij zich voor het 
oogenblik staande houden, dan betalen zij, zonder morren hooge belastingen 
en hebben zij geld noodig, dan verkoopen zij hun landerijen, als begrepen 
zij er niets van, dat ze zich daarmede van hun middelen van bestaan be- 
rooven. Daar waar zij samen wonen met Grieken en Armeniërs, gaan zij 
steeds in welvaart achteruit, zonder dat zij nogthans tot diepe armoede 
vervallen ; daartoe biedt de bodem te veel hulpmiddelen aan en zijn boven- 
dien hun behoeften te gering. 
Op de Mahomedaansche bevolking drukt bovendien de dienstplicht en 
deze druk is des te zwaarder omdat zij alleen dit bestanddeel van het volk 
treft. Deze werkt ook nadeelig op het zielental der bevolking. Maar dat 
deze achteruitgaat moet in hoofdzaak worden toegeschreven aan de gewe- 
tenloosheid, waarmede de Turksche vrouwen het aantal harer kinderen kunst- 
matig beperken.” 
Verder werken een aantal oorzaken mede, om den toestand dier bevolking 
zoo onbevredigend mogelijk te maken. In de eerste plaats de positie, die 
de vrouw inneemt en niet minder de verwaarloozing der kinderen, bij een 
volslagen gemis van scholen. De gedachtenkring van den Muzelman blijft 
uiterst beperkt en familie-leven ontbreekt te eenenmale. 
Van deze omstandigheden is het een natuurlijk gevolg, dat de wakkere en 
schrandere Griek langzamerhand den Turk alles afhandig maakt. Altijd pein- 
zend op middelen om zijn welvaart te vermeerderen, is hij een niet minder 
sluw koopman, als stout zeevaarder en schrander landbouwer. Daarbij be- 
kleedt hij alle betrekkingen, waarbij wetenschappelijke ontwikkeling noodig 
is. Hij is arts, advokaat, onderwijzer, boekhouder en bankier. Hij koopt 
den Turk zijn landbouwproducten af en heeft den geheelen doorvoerhandel 
in handen. En bij dit alles toont hij een sterken nationaliteitszin. Smyrna 
is een Grieksche stad geworden. Van uit Athene wordt stelselmatig en op 
goed overlegde wijze gewerkt, om Klein-Azië, althans het westelijk deel, tot 
een Grieksch land te maken; vooral trachten de Grieken het onderwijs 
