11 
goed voor is. De Europeesche Turken zien met zekere minachting op hun 
Aziatische landgenooten neder. Anatolisch is, volgens hun begrip, ongeveer 
eensluidend met boersch, lomp, grof. De reusachtige, stevig gebouwde Ana- 
toliër is in het oog van den verwijfden en koketeerenden hoveling der 
Porte een schandvlek voor zijn stam. Zijn hoekige manieren, zijn ruw 
dialect, dat de oorspronkelijke Turksche taal zeer nabij komt , zijn grove 
en harde spraak zijn den bewoner van Constantinopel steeds voorwerpen 
van bespotting. 1 
Hier, waar het Turksch element verreweg het overheerschende is, open- 
baart zich dan ook een verval, zoo diep, dat het in dat opzicht, alle andere 
provinciën van het Turksche rijk ver achter zich laat. 
De Homerische ploeg karakteriseert den toestand van den landbouw. Is 
dit werktuig nog steeds hetzelfde, als dat, waarmede 3000 jaren geleden 
dezen bodem werd omwoeld, met de overige landbouwwerktuigen is het 
hetzelfde geval. Inderdaad heeft de landbouw volstrekt geen vorderingen 
gemaakt en hetzij men den blik slaat op de akkers of op de armelijke 
weide, waarop gedurende den droogen zomer het vee een schraal voedsel 
vindt, het getuigt alles van een diep verval. De Turksche boer vindt in 
den vijgenboom, den wijnstok en den olijfboom voldoende middelen van bestaan ; 
wat zou hij het zich met een stelselmatigen landbouw moeilijk maken ? De 
hop groeit in het wild, maar niemand die er zich aan gelegen laat liggen. 
Een Turksch dorp heeft dan ook inderdaad een afzichtelijk voorkomen. 
De gedeeltelijk onderaardsche , smerige leemen hutten bestaan in den re- 
gel uit drie afdeelingen. De eerste dient als woonkamer , de tweede als 
voorraadschuur, terwijl de derde, waar zich een vuurhaard bevindt, dienst 
doet tegelijk als keuken en eetzaal. Een paar gaten in den wand vervul- 
len de plaats van vensters, De inrichting van binnen is natuurlijk zoo 
eenvoudig mogelijk. De grond is bedekt met een grove mat; in den hoek 
staat een houten stellaadje met een paar wollen matrassen en eenige vuile 
dekens en een eind verder een ruwe kist , waarin de feestkleeding be- 
waard wordt. Voeg hierbij wat koperen gereedschappen en aarden pannen 
en kruiken en het geheele huisraad is opgesomd. 
En hoe ongelooflijk het ook klinkt, toch is het waar, dat de boer, zelfs 
bij zulk een levenswijze, nog diep in schulden zit. Dit schijnbaar onmoge- 
lijke feit is een gevolg van de gestrengheid van onbarmhartige belasting- 
gaarders. De tienden namelijk worden door den staat verpacht en niet 
berekend naar de werkelijke opbrengst van den oogst, maar volgens eene 
schatting, die steeds in het belang der belastingpachters plaats heeft. Al- 
dus worden jaarlijks honderden boeren van hunne landerijen verjaagd, om 
als daglooners werk te zoeken. Trouwens die lotwisseling is voor hen niet 
nadeelig, daar het inkomen van den arbeider dikwijls grooter en altijd zekerder 
is dan dat van den boer. Daarbij komt nog, dat de rechtszekerheid in 
Aziatisch-Turkije niets beter is dan in Europeesch-Turkije. Zoo is de Turk 
in zijn eigen huis een stiefkind geworden. Dr. Carl van Scherzer, een man 
van groot gezag bij de beoordeeling van Oostersche zaken, teekent dezen 
toestand in eenige weinige scherpe trekken. 
)>De Turken,” aldus spreekt hij, »verstaan in den regel alleen hun eigen 
1. Miiraci Efendi Türkische Skizzen. I. Bd. S. 236. 
