vlakte van Kaisarieh , die aan den voet van genoemden top 1095 M. bo- 
ven den zeespiegel ligt. De volstrekte hoogte van den Erdschas-Dagh be- 
draagt 3841 M. en waarschijnlijk is dit het hoogste punt van Anatolië- 
Hij is geheel en al uit vulkanische gesteenten samengesteld en op zijn top 
liggen twee kraters , langs welke zich vroeger de vulcanische stoften een 
uitweg baanden. De geheele bergvlakte tot Koetahia en zelfs tot nabij 
Sardes en Smyrna , draagt bijna overal sporen van vroegere vulkanische 
werkingen. Alom treft men uitgebrande vulkanen , oude lavabeddingen 
en meer dergelijke verschijnselen aan. Hevige aardbevingen komen kier 
dan ook herhaaldelijk voor en zwavelhoudende bronnen zijn in Anatolië 
zeer talrijk. 
De voornaamste rivieren van het schiereiland stroomen in Noord- Weste- 
lijke richting , naar de Zwarte Zee ; van velen is de loop nog niet nauw- 
keurig nagegaan. De belangrijkste daaronder is de Kisil-lrmak , de Halijs 
der ouden. Zij ontstaat uit de samenvloeiing van twee stroomen , waar- 
van de een zijn oorsprong neemt in de Jyldys - bergen , ten Z.0. van To- 
kat en van het 0. naar het W. stroomt , terwijl de andere op de Noor- 
delijke helling van den Taurus ontstaat en eerst in Westelijke , daarna 
in Noordelijke richting stroomt. Na een sterk gekronkelden loop, ontlast 
zich de Kisil-lrmak in de Zwarte Zee , met twee armen , de een niet ver 
van Bafra , de andere nabij Sinope. 
Een veel kleinere rivier is de Jeschyl-lrmak (Iris), die van den Anti- 
Taurus komt en ten O. van Samsun in zee valt. De Sakaria ( Sanga - 
rats), in het N.W., ontspringt op het plateau van Angora , niet ver van 
deze stad en bereikt de Zwarte Zee, 120 km. ten O. van den ingang van 
den Bosporus. De Tschorok ( Bathijs ) , die eveneens in de Zwarte Zee 
uitloopt , vormt de grensscheiding tusschen Klein- Azië en Armenië. De 
eenige belangrijke rivieren , die zich naar de Aegeïsche Zee wenden , zijn 
de Bakjr-I schai ( Caïcus ) , de Gedis-lschai ( Iiermus ), eenmaal beroemd 
wegens zijn rijkdom aan goud en in de golf van Smyrna , de Menderer 
(Meander). De laatste is beroemd, niet alleen wegens de weelderige vrucht- 
baarheid langs hare oevers, maar ook wegens haar buitengemeen sterk ge- 
kronkelden loop. Bovendien heeft deze rivier , te zamen met den langs de 
Ionisck-Lykische kust loopenden zeestroom , het voorkomen van haar 
mondingsgebied te eenenmale gewijzigd door een buitengemeen sterke af- 
zetting van alluvium en nog heden ten dage gaat die vorming voort. Van 
veel minder beteekenis zijn de rivieren , die uitloopen in de Middellandsche 
Zee ; slechts twee daarvan hebben een eenigzins beduidende stroomlengte 
en wel de Seihun (Sarus) en de Dschihan (Pyramus). 
Karakteristiek is , in de geographische gesteldheid van het Klein- 
Aziatisch schiereiland , het groot aantal meren met zout , doch frisch wa- 
ter. Onder dezen is het belangrijkste het Tus-Tschoelloe (Tatta Palus ) , 
op een afstand van 100 km. van Konia (lconium). Dit meer , dat een 
