4 
ken oever van de Kaspische zee, naar het Z., tot aan de Noordelijke hel- 
lingen van de Hinduh-kuk en omvat derhalve dat gedeelte van Toeran of 
Turkestan, waar tot voor weinige jaren de Khanaten van Kokhand , Khi- 
wa en Bokhara de zetels vormden van een Makomedaansch fanatisme, dat 
den toegang aan elk Europeaan verbood, totdat de Kussische wapenen het 
met geweld ontsloten. Het Zuidelijk deel van dit gebied wordt gekarak- 
teriseerd door een ontelbare menigte zoutwatermeren, waaronder het Aral- 
meer de grootste beteekenis beeft. Dit meer ontvangt ook bet water van 
de twee voornaamste rivieren van dit gebied, de Amoe-Daria en de Syr- 
Daria , die beiden op de straks genoemde bergen ontspringen. 
Ten Z. van dit gebied verheft zich bet hoogland van Iran, dat zich tot aan 
den Arabischen zeeboezem uitstrekt. Het is omgeven ten N. door de Hinduh- 
Kuh , de Parapomises en het Elbroesch- gebergte, ten 0. door de Solimans- 
keten en ten Z. en W. door bet Zagros- gebergte en omvat de staten Afgha- 
nistan, Beloedchistan en Perzië. 
In bet N. W. gaat deze hoogvlakte over in bet hoogland van Armenië 
en Kurdistan, dat de verbinding daarstelt met bet Klein- Aziatische hoog- 
land. Armenië helt van het Z. naar het N., naar de Kaspische zee en de 
stroomdalen der rivieren, die zich óf zooals de Kura in de Kaspische zee, 
óf zooals de Pion in de Zwarte zee ontlasten, terwijl de Noordelijke grens 
van die inzinking gevormd wordt door den steilen en boogen bergmuur 
van den Kaukasus. 
Natuurschoon bieden al deze streken slechts op enkele punten aan en 
wel vooral in de Zuidelijke deelen ; van binnen is het alles woest en dor 
en die woestenijen worden slechts spaarzaam door enkele oasen afgebroken. 
Naar het Z. W. toe daalt het plateau van Iran af naar de rijk geze- 
gende. maar schandelijk verwaarloosde laagvlakte van Mesopotamië, welker 
tweelingstroomen Tigris en Enphraat , alvorens samen te vloeien, streken 
doorloopen, die een droevig getuigenis van Turksche barbaarschbeid af- 
leggen. 
Dit gebied wordt, door de groote Syrische woestijn, gescheiden van de 
klassieke landstreken aan de Middellandsche zee, welker kust, voor een deel 
begeleid wordt door de parallel-ketenen van den Libanon en Anti-Libanon. 
Hier bloeiden eenmaal de steden der Phoenicièrs. Hier leefde en leerde 
aan de oevers der Jordaan , van bet meer van Genesareth en van de 
Doode zee de stichter van het christendom, wiens gezegende leer zich over 
de geheele beschaafde wereld verbreidde. Het is een somber beeld, dat ons 
thans voor oogen wordt gesteld, want loodzwaar rust de hand der Turk- 
sche barbaren op dit gebied. »Waar een Turk zijn voet zet, daar is de 
grond gedurende honderd jaren dor.” Dat spreekwoord wordt bewaarheid 
niet alleen door Palestina en Syrië, maar ook door Klein-Azië en alle an- 
dere gebieden, die gehoorzamen aan de bevelen van den Padischah van 
Stamboul. 
Het Zuidelijk deel van Azië vertoont een merkwaardige overeenkomst 
met dat van Europa. Ook hier ontmoeten we drie schiereilanden, echter 
van veel grooter afmetingen: Arabië, Voor-lndië en Achter-lndië. En even 
als in Europa neemt de geleding dier schiereilanden toe van het W. naar 
het O. 
