76 
geheel niet uitgevoerd. Mingrelie , bekend door zijn vruchtbaren bodem , 
maar ook door zijn kwaadaardige koortsen , ligt ten W. van de Zwarte 
Zee. 
De Georgiërs noemen zich zelven bij voorkeur Kartaliniërs , want zij 
beweren afstammelingen te zijn van Kartlos, een kleinzoon van Noach, die 
ook aan hun land zijn naam gegeven heeft 
De beide voornaamste stammen van het Kaukasus -gebied , de Armeniërs 
en de Georgiërs, zijn levende bewijzen voor de stelling, dat de menschen 
arbeidzamer zijn, naarmate de natuur, die hen omringt, kariger is. De kracht- 
volle, schoone menschen in Beneden-Mingrelië, die in een land leven, dat 
bij matigen arbeid, de rijkste bestaanmiddelen zou opleveren , zijn echte 
luilakken en dientengevolge door en door arm. In den regel staat de 
houten hut van den Mingreliër in de schaduw van een schoonen walno- 
tenboom, omgeven door een maïsveld , waarop ook pompoenen en boonen 
verbouwd worden. Langs eiken boom klimt een bloeiende wijnstok op. 
Verder dwalen om die hutten gewoonlijk enkele magere , meestal zwarte 
varkens rond, een paar armelijke koeien en geiten en zoo de bewoner een 
zekere soort van welvaart geniet, een buffel. 
Naarmate men hoogerop in het gebergte komt, veranderen de omstandig- 
heden. Het gunstigst is de toestand tot op een hoogte van 1300 M. bo- 
ven den spiegel der zee. Daar gedijt de wijn nog, de zijde- cultuur kan er 
ook nog gedreven worden , de aan het Z. eigene veldvruchten , o. a. maïs, 
leveren goede oogsten en op den zwaren leembodem groeit uitmuntende 
tarwe. Het klimaat is hier gematigd. De wijnstok behoeft nimmer tegen 
de koude beschut te worden en heeft ook geen last van overtollige regens, 
zooals dat in de lager gelegen streken het geval is. 
Zooals de natuur van het land medebrengt, treffen we hier geen centra 
van bevolking aan; toch zijn dorpen hier geen zeldzaamheid, zooals dat in 
het hoogland van Mingrelië het geval is. 
De toestand waarin de bergbewoners verkeeren steekt zeer gunstig af 
bij die van de vlakte. De schoone beuzelaar der veel vruchtbaarder 
landstreken, die rijst, katoen, olijven, ja zelfs de vruchten der Hesperiden 
teelen kan , blijft arm, terwijl zijn stamgenoot in het bergland een zekere 
mate van welvaart geniet. En de laatste is niet minder dan de eerste , 
een ideaal van menschelijke schoonheid. Zijn gestalte is slank, zijn bewe- 
gingen zijn sierlijk, zijn oog is open en een krachtige haargroei omgeeft 
zijn schoon regelmatig gelaat. Hij heeft het grocte voordeel, dat de strijd 
om het bestaan hem niet te eenenmale onbekend blijft ; hij toch moet er 
althans op bedacht zijn voor den wintervoorraad te zorgen. Zijn huis moet 
hechter gebouwd, zijn vee gedurende den winter gestald , zijn wijngaard 
gesnoeid worden ; hier vereischt de teelt van zijdewormen eenige zorg en 
de vaak harde bodem moet bearbeid worden, om maïs op te kunnen brengen. 
De Imereet van het Oolchisch bergland is vrij wat beter landbouwer dan 
de Mingreliër van de vlakte en naarmate, bij het stijgen van den bodem, 
de natuur meer menschenarbeid vereischt , naar die mate wordt ook de 
bewoner degelijker en werkzamer. 
