81 
tact hebben om met de Aziaten om te gaan dan de Engelschen. Er kan 
natuurlijk geen kwestie zijn , wie van deze beide volken in ontwikkeling 
het hoogst staat. Maar evenzeer staat het vast , dat de zeer beschaafde 
Britten er al bitter weinig slag van hebben, om de achterlijke Aziaten tot 
zich op te heffen, terwijl de minder beschaafde Bussen in dat opzicht 
veel grooter dingen doen. Het spreekt van zelve, dat zij hen tot geen 
hooger trap kunnen opvoeren dan waarop zij zelf staan. Maar die vol- 
ken zijn zeker meer gebaat met het weinige, dat hun de Russen geven, dan 
met het vele, dat de Britten hun niet geven kunnen. 
HET LAAGLAND VAN TÖRKESTAN. 
Het laagland van Turkestan is door de Kaspische Zee van Kaukasië ge- 
scheiden, terwijl het ten Z. en O. begrensd wordt door de berggevaarten 
van Centraal-Azië. In het N. heeft het geen natuurlijke grenzen , maar 
gaat onmerkbaar in de vlakke landstreken van Westelijk Siberië over. 
Daarom omvatten wij onder den naam »Turkestan” ook het Westelijk deel 
van Siberië. Overigens heeft de naam Turkestan of Toeran, sedert bijna 
dit geheele gebied in handen der Russen gevallen is, elke beteekenis verlo- 
ren. Alleen heeft hij nog een geographische beteekenis, doch maakt langzamer- 
hand plaats voor de administratieve namen, die de Russen aan verschillende 
deelen gaven. Vroeger werd dit gebied , in onderscheiding van Klein- 
Boecharije, het tegenwoordige Oostelijk Turkestan , ook wel Groot-Boeha- 
rije genaamd, maar deze benaming is geheel en al in onbruik geraakt. Daar- 
entegen gebruikt men in den laatsten tijd veelal den naam van »Centraal- 
Azië,” ofschoon ook deze niet geheel en al gepast genoemd kan worden. 
Dit gebied dan, waarmede wij ons thans hebben bezig te houden, 
wordt aan de Westzijde, behalve door de Kaspische Zee, ook nog door 
den Ural begrensd. De Noordelijke grens vormt een lijn, die van Orsk 
naar de Siberische stad Semipalatinsk getrokken wordt. In het Oosten 
wordt het begrensd door de granietmassa’s van den Tarbagatai, den Ala- 
Tau , den Altaï , den Thian-Sian en het Hoogland van Pamir , dat 
zich in het Z. bij den Hinduh-Kuh aansluit. De voortzettingen van laatst- 
genoemden keten en de hoogten ten N. van de Perzische provincie Chorassan 
vormen de Zuidelijke grens. 
Het grootste gedeelte van het aldus bepaalde gebied wordt ingenomen 
door de laagvlakte van Turkestan, die met de Sarmatische vlakte, waarvan 
zij eigenlijk de voortzetting is, het grootste laagland der aarde vormt. 
6 
