85 
meter soms tot — 19° E. De rivier is gewoonlijk slechts een enkele 
maand van het jaar toegevroren j reeds in Februari ontdooit zij en kort 
daarna begint de lente. In April valt het begin van den zomer en niet 
vóór November kan men van herfst spreken. Hitte en stof werken veelal 
samen om den zomer zoo onaangenaam mogelijk te maken, en vooral het 
laatste, dat van uit de stuifzandgronden in dikke wolken overdrijft, is een 
ware landplaag. De herfst is zeer veranderlijk, doch zelden valt er in dit 
jaargetijde regen of sneeuw. 
Dank zij de kunstmatige besproeiing, levert het land rijke oogsten op. 
In goede jaren levert" tarwe een zestigvoudig, rijst een vier en zeventig- 
voudig, de dschugara zelfs een driehonderdvoudig beschot. Het laatste 
gewas levert in zijn korrels de haver, in zijn stengels het hooi voor paar- 
den en andere dieren. Verder worden ook gerst, linzen en erwten, katoen, 
hennip, meekrap, tabak en vlas verbouwd. Daar weiden ontbreken, heeft 
men de gewoonte om Luzernerklaver te zaaien, die drie maal in het jaar 
gemaaid kan worden en een krachtig voedsel voor het vee vormt. 
Het uitnemendst product der oase is evenwel het buitengewoon fijne 
ooft. Hier toch groeien keurige appelen, peren, pruimen, abrikozen, per- 
ziken, druiven, granaten en voor alles meloenen. Met uitzondering van 
gele prei en uien, f wordt hier nagenoeg geen groente verbouwd. Ook is 
de oase tamelijk rijk aan boomen, daaronder de witte moerbeziënboom, zoo- 
dat er een aanzienlijke hoeveelheid zijde gewonnen wordt. 
De opgaven omtrent de bevolking, zoowel uit een statistiek als uit een 
ethnographisch oogpunt, zijn weinig betrouwbaar. Men vindt onder de 
bewoners Uzbeken, Tadschiks en Perzen. 
De Uzbeken , een Turksche volksstam, zijn als veroveraars van Centraal- 
Azië het heerschende volk, ofschoon zij, wat verstandelijke ontwikkeling 
betreft, bij de Tadschiks ver ten achter staan. Hun aantal bedraagt hoog- 
stens 100000. Zij beoefenen den landbouw, drijven eenigen handel en leve- 
ren voor het leger het belangrijkst contingent. 
De Tadschiks, een volk van Arische afkomst, zijn de oorspronkelijke 
bewoners van Centraal- Azië. Later aan de Uzbeken onderworpen, leven 
beide volken tegenwoordig in goede verstandhouding nevens elkander. Zij 
hebben hoofdzakelijk den handel in handen. Hun aantal stijgt wellicht een 
weinig boven de 100000. 
De Perzen, allen vrijgelaten slaven, vormen het meest werkzame deel 
der bevolking en leggen zich vooral op den landbouw toe. 
De veeteelt is van geringe beteekenis. Kameelen en drommedarissen 
komen hier minder voor dan in de naburige gebieden ; de ezels zijn klein, 
doch sterk. De Kirgisische paarden zijn zwak en hebben uiterst weinig 
aanzien ; de rossen daarentegen van het Turkomansche ras zijn krachtig, 
schoon en vurig. De nomaden komen natuurlijk veel meer voor dan de 
bevolking met vaste woonplaatsen, maar hun veestapel haalt toch niet bij 
die van de Siberische Kirgiezen. 
