94 
Aan de overzijde van den Lepsa, die zich in het Balkasch-meer ontlast, 
begint het land der zeven stroomen, Semiretschenskij-Krai , dat aan de 
eene zijde gevormd wordt door den keten van den Dsungaarsohen Ala-Tau 
met de daaraan gelegen terrassen, aan de andere zijde door een steppe, 
die naar het Balkasch-meer afdaalt. De natuurlijke grenzen van dit gebied wor- 
den gevormd door den kam van den Ala-Tau, in het Z. O., het Balkasch-meer, 
in het NW., de Ili, in het Z. en de Lepsa, in het N, Terwijl hetsneeuw- 
gebied van den Dschungaarschen Ala-Tau de scheiding vormt tusschen deze 
streek en het Achter-Aziatisch hoogland, is toch die scheiding niet ab- 
soluut, door de diepe inzinking, die het stroombed van den Ili vormt. 
De zeven stroomen, waaraan het land zijn naam ontleent, zijn de Lepsa 
met de Baksan, de Ak-Su met de Sarkan , de Bien en de Karatal, met de 
Kok-su. Al deze rivieren ontspringen in het sneeuwgebied van den Ala- 
Tau en besproeien in haar bovenloop smalle, vruchtbare dalen, in haar be- 
nedenloop uitgestrekte vlakten. In het begin zijn het echter bergstroomen, die 
hun bedding in de rotsen hebben uitgeslepen en schuimend en bruischend, 
zich door spleten en kloven een doortocht banen. Maar zoodra zij de steppe 
bereikt hebben, vloeien zij langzaam en traag daarhenen, om in hetsteppen- 
zand onmerkbaar te eindigen. Want onder al deze stroomen zijn de Lepsa? 
de Ili en misschien de Karatal de eenigen, die ten allen tijde het meer 
bereiken. Bij de overigen is dit alleen het geval bij een zeer ruimen 
toevoer van water. 
Het steppengebied van het Balkasch-meer, waar de nomaden veelal hun 
winterkwartier opslaan, is rijk aan zoutmeren, boomloos en dor en draagt 
dat zelfde karakter van droogte en woestheid, dat de Aralo-Kaspische in- 
zinking kenmerkt. In de rietbosschen, die gewoonlijk langs de oevers der 
rivieren en van het meer gevonden worden, leven een menigte stekelvar- 
kens en schildpadden. Het voor bebouwing geschikte land ligt tusschen 
500 en 1300 M. hoogte en vertoont in zijne plantenwereld groote over- 
eenkomst met het West-Siberische en Oost-Europeesche hoogland. In deze 
streken neemt de kolonisatie der Russen met elk jaar toe en concentreert 
zich op die punten, waar wouden voorkomen, die hier gevonden worden 
tusschen 1300 en 2500 M. hoogte, ofschoon ze ook op deze hoogte lang 
niet overal aanwezig zijn. En waar het hout ontbreekt, daar missen de 
landverhuizers de bouwstof voor hunne woningen. 
Onder de door de Russen gestichte nederzettingen zijn de belangrijkste: 
de stad Kopalsk of Kopal, de forten en militaire stations Aksuisk, Arassan , 
Karatal , Koksuisk, Altyn-lmel en Kaltschijk. 
Zoo staan hier dus de steppen en het bergland scherp tegenover elkander. 
In het bergland : overvloed van water, dat leven wekt en vooruitgang mo- 
gelijk maakt , dat koloniën van een beschaafd volk in het leven riep. In 
de steppen : dorheid en doodschheid, te midden waarvan de weinig eischende 
nomaden nauwelijks in hun levensbehoeften voorzien kunnen. 
Nemen we thans de menschen in oogenschouw , die Russisch Turkestan 
bewonen. Vooreerst treffen we hier de ons reeds bekende Uzbeken en 
Tadschiks of Sarten aan en naast deze Turksch-Tartaarsche stammen een 
