en een klein gedeelte is, eenige jaren geleden, zelfs doorgedrongen tot in 
de grasrijke vlakten van Sarikia en de Karakasch-rivier, het zuidelijkste 
punt waar nomaden voorkomen. 
De Kasaken 1 vormen eigenlijk een soort van overgang tusschen Mon- 
golen en Turken. In hun uiterlijk toch herinneren zij aan de eersten, doch 
zij spreken een Turksch dialect. Zij zjjn voor het meerendeel aan Kusland 
onderworpen en in drie horden verdeeld : de groote horde (idu-dschus) , 
ten Z. van het Balkasch-meer tot aan den Issi-Kul , de midden-horde 
( orta-Dschus ) , tusschen laatstgenoemd meer en de Siberische stad Omsk, en 
de kleine horde ( kutschuk-Dschus ), in het Westelijk deel der steppe. Hieruit 
blijkt , dat het uitgestrekte gebied tusschen de Wolga , Dsoengarije , 
Siberië en Turkestan door de Kasaken bezet is. De natuurlijke gesteld- 
heid van deze streek is zoodanig, dat ze wel altijd door nomaden bewoond 
zal worden. Want zelfs onder de gunstigste omstandigheden kan de land- 
bouw hier slechts op zeer beperkte schaal gedreven worden. 
Toch zijn er enkele punten , waar dit anders zou kunnen zijn , maar 
de Kirgies heeft een bepaalden afkeer van een vaste woonplaats. Yan 
nature is hij een herder en met zijn kudden doorreist hij dit land , dat als 
van zelve uitlokt tot zijn geliefkoosd bedrijf. Hij verlaat zijn steppe alleen 
dan, wanneer de bergen hem schoone weiden voor zijn vee aanbieden. Maar 
zoodra de herfstwind over de bergen jaagt, breekt hij zijn vilten tent op 
en keert tot de steppe terug. Toch toonen de Kirgiezen veel meer zucht 
tot gezelligheid dan de Kasaken. Want terwijl de laatsten hun tenten zoo 
ver mogelijk van elkander opslaan, zoodat het een zeldzaamheid is als 
men er twintig bij elkander aantreft, vormen die van de Kirgiezen uitge- 
strekte liniën, die dikwijls eene lengte hebben van verscheiden wersten. 
De Kirgies doet zich gemelijk, ruw en heftig voor, maar veel meer dan 
de Kasak bezit hij oprechtheid en natuurlijke goedhartigheid. Hij voert 
oorlog, maar steelt niet. In één opzicht komen beiden overeen, in zooverre 
namelijk als beiden, alleen in naam, Mahomedanen zijn ; zij hebben noch 
priesters, noch moskeeën en het fanatisme, dat overigens allen volgelingen van 
den profeet eigen is, ontbreekt hun ten eenenmale. Hun godsdienst bepaalt 
zich tot eenige weinige ceremoniën. Beiden zijn in de eerste plaats her- 
ders ; bij de Kirgiezen staat echter de landbouw veel hooger dan bij de Ka- 
saken. 2 . 
Over het algemeen is het leven, dat de nomaden der steppen leiden, in 
hooge mate eentonig. 3 . Zij bemoeien zich slechts met twee zaken : hun 
kudden en den krijg. Immers, al de nomadische herdersvolken zijn te- 
gelijkertijd geduchte krijgslieden ; de Kasak is bovendien roover, zoo vaak 
de gelegenheid zich daartoe opdoet. Strooptochten op runderen, zooge- 
naamde »barantas,” ondernemen zij op klaarlichten dag, doch komt het er 
op aan een Kirgiesische legerplaats, een »aul” te overvallen, dan doen zij 
1. Alexis de Levschine. Description des hordes et des steppes des kirghiz-kazaks ou kirgiz- 
kaissaks. Trad. du russe par Terry de Pigny. Paris. 80. 
Fuhrmann. Die Kirgisen und ïhr Leben. Globus XV. S. 180 — 183. 
2. Radloff. Beobachtungen über die Kirgisen. Petermann’s geogr. Milth* 1864. S. 63 — 68. 
3. B. Zaleski. La vie des steppes Kirghizes, descriptions, récits et contes. Paris 1865. 
Herm. Wagner. Reisen in den Steppen und Hochgebirgen Sibiriens und des angren zenden Central- 
Asien eipzig. 1864 8o. 
