strekt zicli de Barzoeki-woestijn uit. Deze woestijn ligt beneden den spie- 
gel der Middellandsche Zee en is vooral om haar flora merkwaardig. De 
planten toch , die hier groeien, wijzen op een voormalige zeebedding, zoo- 
dat het boven allen twijfel verheven is, of de geheele Aral-Kaspische in- 
inking, zoowel als het laagland van West-Siberië, dat rijk is aan moerassen 
zen zoutwater-meren, is de bedding van een voormalige golf van de Noor- 
delijke IJszee. Dit toch wordt niet alleen door het aanwezig zijn der 
halophijten, bijna de eenige vertegenwoordigers van het plantenrijk in dit 
gebied, maar ook door geologische en paleontologische onderzoekingen 
bevestigd. De talrijke meren, die zich ten W. van Aksakal-Barbi tot aan de 
Sary-Eupa, als in een diepe voor uitstrekken, wijzen aan waar de zeestraat 
lag, die den Aral-Kaspischen zeeboezem met de Siberische golf in verbin- 
ding stelde. 
De Russen , die geheel Siberië onder hun bestuur hebben gebracht, re- 
kenen de provinciën Uralsk, Turgai, Akmolinsk en Semipolatinsk tot dit 
gebied. Tot de eerstgenoemde provincie behoort een landstreek langs den 
rechteroever van den Ural, die wij gewoon zijn tot Europa te rekenen. 
Omgekeerd brengt de Russische regeering een gedeelte van de Siberische 
laagvlakte , dat zich ten O. van het Uralisch gebergte uitstrekt, tot het 
gouvernement Perm. Verder is West-Siberië verdeeld in het gouverne- 
ment Jobolsk , dat ten Z. door het Uralisch gebergte begrensd en door 
de Obi en den Irtisch doorstroomd wordt , en het gouvernement Tomsk, 
waartoe het gebied van den Boven-Obi en het Altaï-gebergte behoort. 
De Jenisseï, die het gouvernement Jenisseïsk doorstroomt, vormt de grens- 
scheiding tusschen West- en Oost-Siberië. Tot laatstgenoemde streek belmoren 
de gouvernementen van lrkoetsk en Transbaikalië , het Amoer-gebied en 
een gedeelte van de Oost- Siberische kustprovincie, welke laatste zich in 
noordelijke richting, tot in het schiereiland der Tschoektschen uitstrekt. 
Wat ten N. van deze gewesten ligt, wordt ingenomen door het gebied van 
Jakoetsk. 
Het spreekt wel van zelve, dat een land van zulk een verbazende uit- 
gestrektheid als Siberië, een groote verscheidenheid ten opzichte van de 
grondgesteldheid aanbiedt. Alleen het Zuid- Westelijk deel vormt bepaald 
een laagvlakte, terwijl zich in het Zuiden en Oosten groote berglanden 
uitstrekken. Het bergstelsel van dit gebied neemt een aanvang met het 
gebergte, dat den Westelijken en Noord- Westelijken rand van Hoog- Azië 
vormt, dus met den Dsungarijscben Ala-Tau , den larbagatai en den Altai , 
terwijl het zijn voortzetting vindt in het Daoerisch-Alpenland. Meer naar 
het O. volgen het Jablonoi- en Stanovoi-gebergte. Op dat bergland ont- 
springen een aantal rivieren, die tot de grootste stroomen der oude wereld 
behooren, zooals de Obi , de Jenisseï , de Lena, de Indigirka en de Kolijma. 
Zij wenden zich allen naar het N., om hun water in de IJszee te ontlas- 
ten. Wat zijn natuurlijke gesteldheid aangaat, onderscheidt het gebied van 
