103 
gebergte. Hierin ligt, op een hoogte van slechts 230 M., het kleine meer 
van Kolywan , dat als de schoonste waterpartij van dit bergstelsel afge- 
schilderd wordt. En inderdaad, het vormt met zijn omgeving een niet 
onaardig landschep, maar de indruk, dien het maakt, is volstrekt niet grootsch. 
Vooreerst heeft het slechts een geringen omvang en bovendien doen de rot- 
sige en tevens grasrijke oevers te veel aan een net aangelegd park denken. 
In Oostelijke richting sluiten zich bij den Kolywanschen Altaï hoogere berg- 
ruggen aan, die door tal van diep ingesneden rivierbeddingen van elkander 
gescheiden zijn , doch allen afzonderlijke namen dragen. De meest be- 
langrijke dezer ketenen is het Katunja-gebergte , waarin zich de hoogste 
top van het Altaï-stelsel, de 33 52 M. hooge Bjelucha, d. i. Witteberg, 
verheft. 
De gemiddelde hoogte van den Altaï kan op ongeveer 1600 M. geschat 
worden; zijn hoogste toppen verheffen zich bijna 1000 M. in het ge- 
bied der eeuwige sneeuw. Dit bergland biedt de grootste verscheidenheid 
aan, dank zij de talrijke snelvlietende stroomen en de velerlei vormen en 
kleuren der bergmassa’s. Tusschen de verschillende bergketenen strekken 
zich overal groote hoogvlakten uit, die èf uit sneeuwvelden, of uit moe- 
rassen bestaan en slechts hier en daar door rotsen worden afgebroken ; 
die rotsen verheffen zich evenwel nergens tot een aanzienlijke hoogte ; zel- 
den stijgen zij boven de 30 M. 
Het klimaat van het Altaï-gebergte is in de hoogste mate continentaal : 
warme zomers en koude winters; dikwijls daalt de thermometer tot — 40° R. 
Gedurende den zomer gaan er soms maanden voorbij, dat er geen droppel 
regen valt. De in deze streken heerschende Zuid- Westen winden zijn ge- 
woonlijk zoo droog, dat zij zeer schadelijk werken op den plantengroei 
der steppen. 1 . 
De bevolking van den Altaï bestaat uit nomadische Kalmukken , die 
nog voor een groot deel het Schamanisme belijden. 
Het voorgebergte van den Altaï is gevormd uit graniet en kristallinisch 
schiefer. Het is ruw, doch schilderachtig. Hier vinden we het beroemde 
mijndistrict van den Altaï , waarvan Serianowsk, een stadje met 2000 in- 
woners, de hoofdplaats is. Dit district, dat in oppervlakte ongeveer met 
Frankrijk overeenkomt, levert goud, zilver, koper, lood en tin en behoort 
tot de keizerlijke domeinen. Alleen het goud wordt hier gezuiverd ; de 
overige ertsen worden naar Smeinogorsk of Barnaul gebracht, om aldaar 
gesmolten te worden. 
De belangrijkste rivier van dit gebied is de Irtisch ; een tocht langs 
dezen stroom is even aangenaam als belangwekkend. In den beginne stroomt 
hij door lieflijke weiden, doch nadat hij de woeste Buchtarma opgenomen 
heeft , breekt hij met geweld door stoute , schilderachtige rotsen he- 
nen. Dit gedeelte van den loop van den Irtysch kan eenigermate met den 
middenloop van den Rijn vergeleken worden , maar toch ontbreekt aan de 
eerstgenoemde rivier die grootschheid en die romantische omgeving, die den 
Rijn kenmerken. 
Maar vooral wordt men er aan herinnerd , dat men zich op een Aziati- 
schen stroom bevindt, wanneer men let op de bewoners, die zich op zjjn 
1. B, v, Colha. Der Altaï. Sein geologischer Ban und seine Erïlagerstalten. Leipzig. 1871. 8 q, 
