107 
norsch, achterhoudend en weinig hulpvaardig. Door de Russen hebben zij 
den tabak en de alcoholische dranken leeren kennen en aan beiden zijn zij 
hartstochtelijk verslaafd geworden, ja, ook bij hen ziet men niet zelden 
kinderen van acht of negen jaar met pijpen in den mond rondloopen. Ove- 
rigens zijn de Burjaten een vredelievend volk. Moord is onder hen een 
hooge zeldzaamheid en plundering en roof komen in het geheel niet voor, 
ofschoon ze van een zekere neiging tot diefstal niet vrij te pleiten zijn. 
Voor eenige jaren zijn ze begonnen zich op den landbouw toe te leggen 
en zij beoefenen dien niet zonder goed gevolg. Voor handwerk toont de 
Burjaat veel neiging en leert hij het een of ander van de Russen, dan 
overtreft hij in den regel al spoedig zijn leermeesters in handigheid. 
Ofschoon in naam Buddhisten en Griekscke Christenen, is toch onder 
de Burjaten het Schamanisme niet geheel en al uitgeroeid en vele belijden 
het nog in stilte. 
Dat Schamanisme, dat alleen op mondelinge overleveringen berust, was 
oorspronkelijk aan alle volken van Oost- en West-Siberie gemeen. Maar 
zijn onbestemde denkbeelden konden zich niet handhaven tegen de concreete 
en systematische leersteilingen van het Buddhisme. Toch zat het oude 
geloof zoo zeer in het bloed, dat vele tientallen van jaren die begrippen 
niet hebben kunnen verdringen. 
In Siberië kent men drie soorten van Buddhistische geestelijken. Alleen 
die, welke tot de eerste en tweede klasse belmoren, voeren den titel van 
»lama.” Diepe onkunde is een kenmerk van den geheelen priesterlijken 
stand. Vele lama’s zijn in de verste verte niet in staat, om den inhoud 
der heilige boeken, die in het Thibetaansch geschreven zijn en waarvan 
zij zich bij de godsdienstoefeningen bedienen, te verstaan. Zij begrijpen niets 
van ’t geen zij daaruit voorbidden en nemen gewoonlijk ook de moeite 
niet, om zich vertalingen, zooals in de laatste jaren vele verschenen zijn, 
aan te schaffen. In weerwil echter van die diepe onkunde, betoonde toch 
de Buddhistische geestelijkheid in Siberië steeds den grootsten ijver om 
het Schamanisme uit te roeien en het voortdringen van het Christendom 
tegen te werken. 
Een andere karaktertrek dier priesters is een overgroote hebzucht, die 
hen van de eene joerte naar de andere drijft, om zich overal het beste toe 
te eigenen van wat de inwoners bezitten. Ja, het moet gezegd, dat zij 
van de omstandigheden misbruik maken en veelal dronkaards en welluste- 
lingen worden. Bijna elke lama houdt er een zoogenaamde huishoudster 
»rhabinka’’ op na, met welke hij te zamen woont. De zoons, die uit een 
dergelijke samenwoning geboren worden, gaan voor neven door en erven in 
den regel de geestelijke waardigheid van hun vader. 
Op de noord-westelijke kust van het Baikal-meer leven de Toengoezen, 
die zoowel de landstreken ten N. als die ten O. van dat meer als hun 
eigendom beschouwen en zich zeer voordeelig onderscheiden van de Burja- 
ten der westkust en op Olchan. Zij zijn opgeruimd, openhartig en be- 
scheiden , daarbij handig , arbeidzaam en kloek. In de schaduw der 
donkere dennewouden geboren en reeds in de wieg door wilde dieren 
bedreigd, zijn zij gevormd tot krachtige, geharde jagers, die honger en dorst 
met de meest mogelijke geestkracht verdragen. Zij zijn in hooge mate 
