136 
In het binnenland liggen, naar men zegt, 33 steden van den eersten, 
28 van den tweeden en 70 van den derden rang. 
De belangrjjkste rivier van bet binnenland is d eHan-Kang; zij stroomt 
door de provincie King-ki, van bet O. naar bet W. en vormt een uitge- 
strekte delta, bestaande uit een groot aantal bosebrijke eilanden ; dit is 
de archipel van den keizerlijken prins. Aan deze rivier ligt de rijks- 
boofdstad Se ul of Kjong. 
Alle berichten omtrent Korea stemmen daarin overeen, dat het schier- 
eiland zeer bergachtig is, doch doorsneden door een menigte rivierdalen ; 
nog spreken allen van de armoede van het land, van den kwijnenden 
toestand van landbouw en handel en van de eenvoudige zeden der bewoners. 
De bevolking bedraagt zeker niet meer dan 9000000 zielen ; een volks- 
telling in het laatst van de vorige eeuw gehouden, gaf een zielental van 
7342341. Zooals in elk bergland, is de bevolking zeer ongelijk verdeeld. 
In de groote dalen, vooral aan de westzijde, is zij zeer dicht ; naar het O. 
toe, wordt zij steeds dunner en het noordelijk deel is bijna niet bewoond. 
De reden hiervan is echter volstrekt niet, dat klimaat en bodem van 
nature ongunstig zijn , maar dat het gouvernement een kunstmatige 
woestenij in het leven riep om de Mandschoe’s op een afstand te houden. 
Ja, met dat doel werden zelfs vier steden en vele dorpen vernield. Vandaar 
dat we op de kaart van Petermann, tusschen Korea en Schin-King of Liao- 
Tong, een breede strook onbewoond, neutraal gebied aangegeven vinden. 
Het klimaat is gezond, in het N. zeer streng, zooals dat van Mand- 
schoerije, in het Z. ongeveer zooals in Japan, ’s Winters echter treft men 
ook in de zuidelijke deelen sneeuw en ijs aan. Daar het aan drie zijden 
door de zee bespoeld wordt, is de neerslag natuurlijk zeer aanzienlijk, wat 
een weelderigen plantengroei ten gevolge heeft. De kusten bieden hier en 
daar heerlijk schoone natuurtooneelen aan. 1 
Volgens Friedrich Müller behooren de Koreanen tot den Ural-Altaïsehen 
tak van het Mongoolsche ras. Zij zijn een gemengd volk , ontstaan uit 
de vereeniging der oorspronkelijke bewoners, de San-Ilan en de Sien-pis, 
wier bakermat gezocht moet worden in het noord-oostelijk deel van Mon- 
golië, doch die sedert lang opgehouden hebben te bestaan. Hun taal ont- 
leenen zij aan de krijgszuchtige Kas-li, die in de 2e. eeuw onzer jaartelling 
van uit het N. Korea binnenbrongen en het geheele schiereiland onder- 
wierpen. 2 
Kaar het uiterlijke vertoonen de Koreanen meer overeenkomst met de 
Japanneezen dan met de Chineezen ; zij hebben in elk geval een echt 
Mongoolsch tjpe. De jukbeenderen steken sterk vooruit , de neus is van 
1. Edinburgh Review. P. 307 — 308. 
2. F. Müller. Aligemeinc Ethnographie. Wien. 1873. 8o. S. 355, 
