137 
boven ingedrukt , de neusvleugels zijn breed , de oogen zijn donker en 
scheef geplaatst. Zij hebben een krachtige, slanke gestalte en overtreffen 
alle om hen heen wonende volken in lichaamsgrootte. 1 
Hun hoofdvoedsel is een slecht soort van rijst. Yerder eten zij tarwe, 
gerst, mais, kool en rapen en langs de kust wordt veel visch gebruikt. 
De meer gegoeden slachten ossen en varkens, de armen versmaden ook 
het vleesch van paarden en honden niet. Zooals bekend is, is honden- 
vleesch ook voor vele Chineezen een lekkernij. Zij verbouwen veel tabak ; 
de fijnere soorten worden echter uit China ingevoerd. Yerder brengt Korea 
appelen, noten, peeren, abrikozen, granaatappelen en pruimen voort. Ook 
katoen wordt er verbouwd, doch belangrijker is de hennipteelt, die de 
grondstof voor de kleederen der lagere volksklasse levert. De edellieden 
en ambtenaren dragen zijden kleederen. 
Overigens heeft Korea maar twee artikelen, die uitgevoerd worden naar 
China, gedeeltelijk door smokkelaars, gedeeltelijk door kooplieden, die de 
jaarmarkt bezoeken, welke met toestemming van het gouvernement op de 
grenzen van het land gehouden wordt. Deze twee artikelen zijn : papier 
en ginseng (panax Ginseng). Laatstgenoemde wordt door de Chineezen op 
verre na zoo hoog niet geschat als die, welke aan de oevers van den Ymoer 
en de Usuri gewonnen wordt, maar toch nog met ƒ 33 tot ƒ 50 per kilo 
betaald. Het papier van Korea wordt vervaardigd van katoen en van de 
binnenschors van een soort van moerbeziënboom. Het is, evenals het Ja- 
pansche, buitengemeen sterk en wordt tot allerlei doeleinden aangewend. 
Het schiereiland is rijk aan mineralen. Men vindt er goud, zilver, 
ijzer, koper, lood en steenkolen. Intusschen heeft de regeering zich het 
recht tot exploitatie voorbehouden. De Koreanen bewerken het metaal 
even goed als de Japanneezen en geven over het algemeen veel blijken 
van kunstvaardigheid. Daarentegen staat de scheepvaart bij hen op een 
lagen trap. De rivieren bevaren zij met booten, met een platten bodem, 
langs de kusten gebruiken zij zeer kleine jonken. 
Zondert men de hofkringen uit, dan is de levenswijze des volks hoogst 
eenvoudig ; zelfs het gebruik van thee is niet tot hen doorgedrongen. De 
burgerman drinkt een aftreksel van rijst, de rijke permitteert zich nu 
en dan de weelde van een extract van ginseng ; ook hebben zij een 
slechte soort brandewijn, die sterk naar het hoofd vliegt. Hiervan maken 
zij echter maar een matig gebruik. De suiker kennen zij alleen als ge- 
neesmiddel ; daarentegen gebruiken zij veel honig. 
De kleeding der volksklasse bestaat uit een soort van lange, witte broek, 
die tot op den enkel afdaalt en een eenvoudige kiel, die met een gordel 
om het lichaam wordt vastgemaakt. Bij de hoogere standen bestaan de 
kleederen uit katoen, doch meestal dragen zij daarover heen een tot de 
knie reikenden mantel van fijn zijden gaas, van voren van knoopen voorzien 
en gewoonlijk lichtblauw van kleur, *s Winters worden pelzen of dik 
gevoerde kleederen gebruikt. De schoenen zijn van stroo gemaakt en 
hebben oploopende punten. 
De gehuwde mannen steken het saamgebonden haar boven op het hoofd 
1. F. Muller. Algemeine Elhnographie. Wien 1873. 
80 . S. 355. 
