139 
Onder den naam van China — eigenlijk Tschina — verstaan wij gewoonlijk 
het groote rijk, dat zich uitstrekt over een aantal landstreken, wier natuur- 
lijke gesteldheid en bevolking met eigenlijk China niets gemeen hebben. Aldus 
opgevat , komt de grootte van het »rijk van het bloeiende zuiden” onge- 
veer overeen met die van Europa en wat het aantal bewoners aangaat, — 
ofschoon dit slechts bij benadering bepaald kan worden - — ook hierin zal 
het van dat van ons werelddeel niet ver afwijken. Vroeger werd dit som- 
tijds op 500000000 zielen gesteld , doch van die overdreven hooge 
schatting is men sedert lang terug gekomen. Het hoogste cijfer , dat 
tegenwoordig opgegeven wordt, is 40000000, maar velen beweren dat 
ook dit nog veel te hoog is. Waarschijnlijk zal het omstreeks 300000000 
bedragen. Hoe dit ook zij, zeker is het, dat de bevolking uit een groot 
aantal verschillende elementen is samengesteld, die in den loop der tijden 
aan de Chineezen onderworpen zijn. Intusschen regeert, sedert 1640, in 
China, eene Tartaarsche dynastie, uit Mandschoerije afkomstig. 
Eigenlijk China vormt nauwelijks een derde deel van het Chineesche 
rijk. Het is ontegenzeggelijk een der dichtst bevolkte landen der aarde, 
ja het gaat zelfs eenigermate gebukt onder overbevolking. 
Wat zijn geographische ligging aangaat, wordt eigenlijk China begrensd 
door Korea, het Achter-Indische rijk van Anam en den Grooten Oceaan, 
die hier den naam draagt van Chineesche Zee. In het N. ligt Mandschoerije 
en meer westelijk Mongolië , beiden onderworpen aan China. Verder naar 
het zuid- westen verheffen zich de plateau’s van Hoog- Azië, Oost-lurkestan 
en Thibeth, welk laatste gewest zich uitstrekt tot aan den noordelijken 
voet van de machtige Himalaya-keten. In velen dier deelen staat het 
gezag van den keizer op zeer losse schroeven, ja dikwijls bestaat het alleen 
in naam. Slechts eigenlijk China vormt een goed geordenden staat. 
Nog altijd wordt het Chineesche rijk op aartsvaderlijke wijze geregeerd. 
De keizer, »Ta-Kuang-si” of »groote keizer” genaamd, wordt als de vader 
des volks beschouwd, ofschoon zijn macht niet onbeperkt is. De grondwet 
van het keizerrijk is neêrgelegd in de vier eerste boeken van Kong-fu-tse. 
Als grondregel is aangenomen , dat de regeering van den staat naar het 
model van die van het huisgezin ingericht moet zijn. 
