westelijke richting staat dit alpenland in verbinding met de uitloopers van 
den Himalaya, terwijl eerstgenoemde keten door den Nan-schan, met den 
Kuen-Luen verbonden wordt. Die twee ketenen vormen de noordelijke 
grens van Thibeth. 
Aan het oostelijk uiteinde van den Nan-Schan begint de beroemde »groote 
muur,” die zich langs de geheele noordelijke grens van eigenlijk China 
uitstrekt en eenmaal diende als een bolwerk tegen de invallen van bar- 
baren uit het noorden, doch tegenwoordig in een tamelijk vervallen toe- 
stand verkeert. 
Enkele bergketenen en heuvelreeksen dragen weer bijzondere namen, 
doch omtrent hun juiste ligging verkeeren we nog in het duister, zoodat 
het niet mogelijk is, een nauwkeurig beeld van den ortograpbischen toe- 
stand van China te ontwerpen. Eerst in den laatsten tijd is daarover 
althans eenig licht opgegaan door de onderzoekingen van den vrijheer 
von Eichthofen. 
Yan het plateau van Hoog-Azië dalen twee machtige wateraderen naar 
de vlakte af. Het zijn de Hoangho of Gele rivier en de Jan-tse-kiang of 
Blauwe rivier , twee tweelingstroomen , die onwillekeurig doen denken aan 
den Amoe-Derja en Sir-Derja, of de Tigris en den Euphraat. Vooral met 
de beide laatste rivieren bestaat een treffende overeenkomst. Immers, ook 
zij om sluiten een Chineesch Mesopotamië en ook hier is het vooral het gebied 
van den benedenloop — de Chineesche laagvlakte — die door weelderige 
vruchtbaarheid uitmunt. 
De noordelijkste dier stroomen — de Hoangho — , die zich in de golf 
van Petscheli ontlast, heeft den vorm van een liggende S ; de zuidelijkste 
— de Jan-tse-kiang — , waarvan de monding zoo breed is, dat men van 
den eenen oever den anderen niet kan zien , volgt in uitgestrektheid direct 
op de Amazonen-rivier en den Mississipi en is voor China de belangrijkste 
verkeersader, die tot diep in het land doordringt. 
Behalve deze beide stroomen verdient nog vermelding de Si-kiang, die 
in IJünnan ontspringt en na een oostelijken loop, bij Canton, met verschei- 
den mondingen, in de zee uitloopt. 
Eeeds spraken we met een enkel woord over de weelderige vruchtbaar- 
heid van eigenlijk China. Werkelijk is dit Chineesch Mesopotamië een der 
vruchtbaarste graanstreken der aarde , en de vlijtige Chinees wendt alle 
hem ten dienste staande middelen aan, om den rijkdom van dit gebied te 
exploiteeren. In de noordelijke provinciën, waar heete zomers door strenge 
winters gevolgd worden, zijn tarwe, gerst, tabak en peulvruchten de voor- 
naamste producten. De middelste provinciën leveren katoen, suiker, peper, 
betel, zuidvruchten, maar vooral rijst, het hoofdvoedsel der geheele bevol- 
king. Hier is de zomer zeer warm, de winter stormachtig en rijk aan regen. 
Die streken, waar de rijstcultuur het hoogst staat , vormen tevens het cen- 
trum van het rijk ; daar is de bevolking het dichtst en de handel bloeit 
er sterker dan elders. Tusschen 24° en 35° N.B. vinden we het vader- 
land van de Tschastruik , welker bladeren de thee leveren. De beste kwa- 
liteit van zwarte thee wordt geteeld op de Bohnaheuvels, in de provincie 
Fokiën , de fijnste groene thee komt uit Hoangho en San-to-tscheu. Wel 
beweren de Engelschen, dat de fijnste soorten in Britsch-Indië aangekweekt 
