150 
tot cle eerste klasse behooren keeten »foe”, en dezen heei-schen over eenige 
steden van de tweede klasse, die den naam van »Tscheu” dragen, welke 
op haar beurt heerschappij voeren over die van de derde klasse, die »Hieu’’ 
genoemd worden. 
Even als in Japan, gelijken ook in China alle steden op elkander, en de 
beschrijving, die we van de hoofdstad Peking laten volgen, is op kleiner 
schaal toepasselijk op alle overige steden. 
Tegenwoordig is Peking voor vreemdelingen toegankelijk. Alleen het 
uitgestrekte paleis des keizers, dat midden in de Tartarenstad gelegen is 
en dat somtijds ook den naam draagt van » keizerlijke of verboden stad’’, 
maakt hierop een uitzondering. Yon Hübner, die bij deze gelegenheid onze 
gids zal zijn, vond gelegenheid om ook op dit gedeelte een blik te slaan, 
maar hij zag niets wat niet overeenkwam met datgene, wat hij in de 
overige stadswijken waargenomen had. 
Bestijgen we aan de hand van genoemden gids het platform van de groote 
middelpoort ))Ckien-men ,, , die van de Chineesche naar de Tartarenstad 
voert, om een overzicht van de geheele stad te krijgen. Zij vormt twee 
parallellogrammen, waarvan het eene, met zijn kortste zijde , loodrecht op 
de langste zijde van het andere staat. 
Yan hieruit bezoeken wij met hem de »Tien-tan”, den tempel des he- 
mels, die eenmaal per jaar door den keizer betreden wordt en den overigen 
tijd gesloten is. Dit heiligdom heeft, met zijn talrijke tuinen en graven, 
een omvang van twee mijlen. In deze omgeving is de tempel der jaarge- 
tijden het meest opmerkelijk ; hierin staan vier zuilen, die een koepeldak 
dragen, het eenige dat Von Hübner in China zag. Deze tempel mag 
alleen betreden worden door den keizer, de prinsen van den bloede en 
hun gevolg. 
Nog twee andere tempels zijn meldingswaardig : de groote »lama-saria”, 
d. i. de Boeddhistische tempel »Jung-ho-kung”, en de tempel van Kong-fu- 
tse »Wen-Miao”, beide gelegen in het Noord-Oostelijk deel van de Tarta- 
renstad. In laatstgenoemden tempel vindt men, in marmeren tafelen ge- 
graveerd, niet alleen de gezamenlijke geschriften van den wijsgeer , maar 
ook andere klassieke werken. 
Na deze tempels in oogenschouw genomen te hebben, wenden wij onze 
schreden naar den Oostelijken ringmuur der Tartarenstad, om een bezoek te 
brengen aan de aldaar gelegen sterrewacht der Jezuieten, waar ons de door 
Chineezen vervaardigde aard- en hemelglobes, ware meesterstukken , ge- 
toond worden , om ten slotte de vier Rooms ch-Katholieke kerken der Tar- 
tarenstad in oogenschouw te nemen. De merkwaardigste is de noordelijke 
kerk, de »Pei-tang”, waaraan een seminarium verbonden is, dat een rijke 
boekerij en een belangwekkend kabinet voor natuurlijke historie bezit. 
Over die kerken sprekende , deelen we mede dat het aantal der tot het 
vicariaat van Peking behoorende Christenen 27000 bedraagt, waarvan er 
8000 in de stad wonen. Daaronder zijn vele welvarende handwerkslieden, 
en het verdient opmerking, dat alle horlogiemakers in Peking Christenen zijn. 
De bevolking der hoofdstad wordt zeer verschillend opgegeven. Zeker 
is ze minder talrijk dan men gewoonlijk meent. Yon Hübner schatte ze op 
1000000, doch andere reizigers spreken van 8— 500000, 
