152 
rotsen van Formosa in hun loop gestuit, brengen zij de vreeslijkste ver- 
woestingen aan op Hong-Kong en Macao en op de geheele zuidkust van China. 
Niet ten onrechte gaven de Spaansche zeelieden aan dit eiland den naam 
van Formosa, want in waarheid is het majestueus in zijn schoonheid. Een 
machtige, vulkanische alpenketen, die echter sinds langen tijd geen wer- 
kingen meer vertoond heeft, doorsnijdt het geheele eiland, om in het W. 
in een breede , vruchtbare vlakte over te gaan. Deze vlakte wordt door- 
sneden door een aantal wateraderen, en hare gesteldheid is over het alge- 
meen zoo gunstig, dat alle kolonisten uit de naburige Chineesche provincie 
Fo-kiën daarheen gelokt zijn. Dat westelijk deel van het eiland is als ’t 
ware een aaneenschakeling van steden en dorpen, door bloeiende tuinen 
omgeven. Het oostelijk, meer bergachtig gedeelte is bewoond door een 
groot aantal barbaarsche stammen. 
Een tocht langs de westkust biedt treffend schoone natuurtafreelen 
aan. De middenste bergrug verheft zich tot een hoogte van 3650 M., 
terwijl de meer nabij de kust gelegen bergen ongeveer half zoo hoog 
zijn. De omtrekken dier bergen zijn in hooge mate phantastisch en 
schoon. Koepels en slanke bergtoppen wisselen af met de zonderlingst 
getande kammen en steile afgronden. Bijna al die bergen zijn met 
schitterend groen begroeid , waartusschen trotsche watervallen als zilver 
schitteren in de stralen der tropische zon. En hier en daar liggen , half 
in kloven en dalen verscholen, de dorpen der inboorlingen. 
Deze laatsten vervallen in twee onderdeden. 
De Peppohoans, de onderworpen inboorlingen, sluiten huwelijken met 
Chineesche vrouwen en hebben ook van de Chineezen de zeden en ge- 
woonten, echter niet de taal aangenomen. Zij bemiddelen het verkeer met 
de niet onderworpen inboorlingen, die omstreeks 70 k.m. ten N.O. van 
Thaiwan leven. De wilden worden beschreven als kloek gebouwd, levendig, 
met fijn besneden gelaat, groote, donkere oogen en een langen, zwarten baard. 
De Peppohoans schijnen voor ontwikkeling zeer vatbaar te zijn en eenigen 
hunner hebben reeds het Christendom aangenomen. De Chineezen kiezen 
bij voorkeur hun vrouwen uit dezen stam, daar ze sterker, werkzamer en 
aangenamer van uiterlijk zijn dan de Chineesche vrouwen. Ook hebben 
zij de gewoonte niet de voeten te misvormen en dragen beur haar op een 
andere, sierlijker wijze. 
De wilden van Formosa hebben de gewoonte het gelaat te tatouëeren. 
Wat hun woningen aangaat, deze bestaan uit bamboesriet en palmbladen 
en .worden door kapitein Bor als zeer netjes beschreven. Niet zelden 
prijken boven de deur de schedels van wilde beeren, van herten of apen, 
door den eigenaar van het huis geveld, ja een trotseh Formosaan hing zelfs 
boven zijn deur zes staarten, die hij overwonnen Chineezen afgenomen had. 
Deze menschen vei'bouwen rijst en mais, doch op een zeer primitieve wijze. 
Wat het delfstoffenrijk aangaat, is Formosa rijk aan zwavel en aan zwa- 
velbronnen. Petroleum wordt op vele plaatsen gevonden en in den laatsten 
tijd heeft men ook een kleine steenkolenbedding ontdekt. Een der be- 
langrijkste uitvoerartikelen vormt de kamfer; men zegt, dat in het bin- 
nenland noch gebeele wouden van kamferboomen onaangeroerd staan, daar 
de inboorlingen niet weten op wat wijze ze kamfer moeten winnen. 
