158 
de Schar a-Mureen , een der grootste, zoo niet de grootste bronrivier van 
de Liao-ho; haar oevers zijn zandig, haar water troebel. Den daarop vol- 
genden dag bereikte hij den Tschagan-Mureen en volgde deze in een 
noord-westelijke richting tot bijna aan de bron, op 44.5° N.B., waar nog 
een andere bronrivier, de Oer tsche-Mureen, ontspringt. Op onze landkaarten 
wordt de Tschagan-Mureen, ten onrechte Kara-ussu genoemd en ook zijn 
bovenloop is verkeerd geteekend, nam. van het Z.Z.W. naar het N.N.O., 
terwijl hij in werkelijkheid in merediaanrichting stroomt. 
Op ongeveer 47,7° KB. en 118° O.L. v. Gr. trok Fritsche door den pas 
Tscholotu-dawdn (1200 M. hoog) en betrad een golvend steppenland, dat 
langzamerhand naar den Argoen afdaalt. 
De genoemde pas vormt de grensscheiding tusschen de vorstendommen 
Barin en Ude-Mitschin, in welk laatste men met de Chineesche taal niet 
meer terecht kan. In de groote steppe, die zich uitstrekt tusschen 45° 
en 50° N.B., vond Fritsche overal goed water ; het werd geput uit bronnen, 
die, merkwaardig genoeg, allen een zelfde diepte, van ongeveer 3 M. hadden. 
Op zijn weg trof hij vijf rivieren aan. Meestal stroomen zij naar het 
W. of N.W. ; twee er van loopen uit in kleine zoutmeren, de andere 
stroomen door de Puir en de Kulun-noor naar den Argoen. Herhaaldelijk 
zag Fritsche meerbekkens, die, wanneer zij gevuld zijn, zoet regenwater 
bevatten. Slechts een dier bekkens bevatte water, doch daar de regentijd 
toen op het punt stond te beginnen, waren alle overige bekkens uitge- 
droogd. Met uitzondering van de Chineesche stad Khailar en eenige 
weinige joerten trof de reiziger tusschen 43° en 50° N.B. in de vorsten- 
dommen Barin , Ude-Mitschin , Khalka en Solo geen andere bewoonde 
plaatsen aan dan zeven Lama-kloosters. 
De Mongoolsche bewoners van deze streken worden door hun eigen 
hoofden geregeerd, onder een door het Chineesche gouvernement benoemden 
goeverneur, die te Khailar resideert. In deze stad, die ofschoon zij slechts 
120 k.m, van de Kussische grenzen verwijderd is, den Bussen bijna geheel 
onbekend is, hebben Chineesche kooplieden ongeveer 60 Avinkels. Ook vindt 
men ze verder hier en daar in deze streken verspreid. Zij betalen de Chi- 
neesche waren met runderen, paarden en schapen. De kameel, die bij de 
Mongolen tusschen Kjachta en Peking zoo veelvuldig voorkomt, is den Mon- 
golen, die de heer Fritsche bezocht, nagenoeg geheel onbekend. 
Over het algemeen is het voorkomen van deze streek niet zeer uitlok- 
kend. Bosschen zag hij zoo goed als niet ; slechts in de nabijheid der 
Chineesche dorpen zag hij er enkele overblijfselen van en tevens eenige in 
cultuur gebrachte streken van geringe oppervlakte. 1 
Mongolië vormt het laagste plateau tusschen den Altaï en den Thian= 
Sian en strekt zich verder uit over het oostelijk deel van het tusschen 
den Thian-Sian en den Kuen-luen gelegen gebied. De gemiddelde hoogte 
1. Verhandlung der Gesellschaft ftir Erdkunde zu Berlin. 1874. No 1. S. 27 — 32. 
