iëó 
genden dag kwam hij te Uliassutai aan, welke plaats, vóór hem , door 
geen enkel Europeaan bezocht geworden was. Deze stad ligt aan de 
rivier Bogdo, en wel daar waar deze de kleine Uliassutai opneemt, in een 
heerlijk schoone bergstreek. Overigens is deze streek niet zeer gezegend , 
de grond is weinig vruchtbaar, zoodat er alleen wat kool en rapen geteeld 
kan worden, en het klimaat is streng. Ney Elias , die in 1872 gedurende 
elf dagen in de stad verblijf hield, nam slechts een enkele maal een tem- 
peratuur van meer dan 6° R. waar. Dit was trouwens in de maand 
November. 
Uliassutai is meer een groot fort dan wel een stad, 600 M. lang en 
500 M. breed , omgeven door hooge palissaden, die vier torens hebben , 
terwijl vier poorten toegang geven tot de .stad. De bewoners, 4000 in 
getal, en nagenoeg allen van Mongoolschen oorsprong, bestaan bijna uit- 
sluitend uit ambtenaren en soldaten. De handel, die naar men zegt, zeer 
in verval is, wordt gedreven in een dorpje, op 1 km. afstand van de stad. 
Daar brengen de Chineesche kooplieden hun katoenen stoffen, hun tabak en 
hun leder, om die in te ruilen tegen schapenvachten, talk, runderen, paar- 
den, buffelhorens en pelterijen. 
Het gebied ten N. van Uliassutai, dat als het ware de overgang tot 
Siberië vormt, is in 1870 door Matussowski bereisd. Deze verliet ge- 
noemde stad op den 8 sien September en volgde den grooten postweg tot aan 
de keten van den Tannu-Oola. Onder een hevigen sneeuwstorm trok hij 
dit gebergte over en bereikte aldus de bronnen van den Schuurmak , die 
reeds tot het stroomgebied van den Jenisseï behoort. Na deze rivier op 
een vlot overgestoken te zijn, bereikte de reiziger , na een tocht van 
vier dagen, de Russische grens. Het eerste dorp, dat hij in het gebied 
van den Czaar aandeed, was Oessa of Oessy , aan de zuidelijke helling van 
van het Sajanisch gebergte. Volgens de mededeelingen van Matussowski 
loopen alle wegen, die uitgaan van Minussinsk in Mongolië, over dit ge- 
bergte henen. Echter kwam hem het Tannu-Oola-gebergte lager voor 
dan het Sajanisch gebergte. Ook leggen de passen van de eerstgenoemde 
keten den lastdieren geen noemenswaardige bezwaren in den weg, terwijl 
de smalle wegen van het Sajanisch gebergte zeer bezwarend zijn voor 
beladen kameelen. De zuidelijke hellingen zijn steil en rotsig, en hier en 
daar zijn moerassige streken, die alleen door zeer licht beladen paarden 
doorgetrokken kunnen worden. De waterweg langs de Jenisseï is on- 
bruikbaar wegens de veelvuldig voorkomende stroomversnellingen en de 
vele rotsen op den bodem. Van het Mongoolsche gebied, dat hij doorreisde, 
ontwierp de verdienstelijke topograaf kaarten. Bovendien onderzocht hij het 
Ike-Aral-Noor, een der belangrijkste merengroepen van Westelijk Mongolië, 
en ontdekte dat het Kirgis-Noor , in het noord-westelijk deel van het 
Kobdo-gebied, ofschoon van gei'ingen omvang, het centrum vormt van het 
West-Mongoolsche bassin, waarin de vele meren en rivieren, die in dat 
gebied voorkomen, hun water ontlasten. Tevens wees hij aan, dat er 
geenerlei verbinding bestaat tussschen het Kijzijl-Basch-meer en den 
Zwarten lrtisch, zooals men tot dusverre meende. 
Van niet minder belang voor onze kennis van Mongolië was de reis 
die in 1872 door den Engelschman Ney Elias ondernomen werd. Hij be- 
