165 
de Temurtu-Tagh een onderdeel van dit gebergte en wel dat deel, waarin 
zich de hoogste toppen verheffen. Onder dezen verdient de 1600 M. hooge 
Tengri-Chan , de »koning der geesten”, in de eerste plaats vermelding. 
Aan de zuidzijde wordt de kale, boomlooze en onbewoonde keten be- 
grensd door het dal van den Narijm , d. i. de bovenloop van den Sir-Derja. 
Zes passen voeren naar dat dal. De meest bruikbare daarvan zijn de 
Barskann-assu, in het O. en de Kijzart in het W. 
Laat men de Tengri-Chan buiten rekening, dan schijnt zich de Thian- 
Sian in zijn zuidelijke deelen het hoogst te verheffen. Daar toch vormt 
het 5100 M. hooge Kokkija-gebergte de grensscheiding van Oost-Turkestan. 
Tusschen deze keten en den Temurtu-Tagh strekt zich de rug van den 
Thian-Sian in zijn volle breedte uit. Deze rug, die de Kirgizen »Syrt” 
noemen, is een breed hoogland, dat zich aanmerkelijk boven den zeespiegel 
verheft, terwijl zich tal van pieken en ketenen daarop verheffen. Laatst- 
genoemden verdeelen het bergland in een aantal kleinere plateau’s, waarvan 
de belangrijkste zijn het dal van den Narym en dat van den Aksai. Het 
dal van laatstgenoemde rivier, die in haar benedenloop den naam van 
Kokschal draagt, is de grootste hoogvlakte in het stelsel van den Thian- 
Sian. 1 
Het oostelijk deel van dit gebergte, dat zich ver in Mongolië uitstrekt, 
is slechts zeer onnauwkeurig bekend ; eerst in de laatste jaren zijn eenige 
Russen dit gebied binnengedrongen. Onder hen moet in de eerste plaats 
genoemd worden Sosnowski, die in 1875 een tocht deed van den Jan- 
tse-kiang in China naar de steden Khami en Barkoel , aan het oostelijk 
uiteinde van den Thian-Sian. Vandaar zette hij zijn reis voort over 
Hoetschen , langs den noordelijken voet van den Thian-Sian, naar het Dsaisang- 
meer en Semipalatinsk. 
Uit de berichten van dezen reiziger blijkt, dat de Thian-Sian zich in 
zijn oostelijke deelen veel hooger verheft dan men tot dusver meende. 
Over het algemeen vormt het Hemelgebergte, ook »Bo-Sehan” d. i. »Wit 
gebergte” genoemd, een onafgebroken keten, die van uit het district Cham 
zich in westelijke richting uitstrekt door Oud-Turfan in Dsoengarije, verder 
zuid- westelijk loopt, om zich te verbinden met het Chineesche Tsing-ling 
d. i. »tweeling-gebergte.” De onderscheiden deelen van dit gebergte 
dragen verschillende lokale benamingen. 2 
Ten Z. van dit machtige bergstelsel strekt zich Oost-Turkestan of 
Raschgarië uit. Laatstgenoemden naam draagt het naar zijn hoofdstad. 
Het is een uitgestrekte hoogvlakte, die zich tot een hoogte van 1300 en 
1400 M. verheft en door den Tarim besproeid wordt. Aan die zijde wordt 
deze hoogvlakte door hooggebergten omgeven, terwijl ze aan twee zijden 
door de woestijn Gobi wordt begrensd. Vroeger aan China onderworpen, 
1. F. von Hellwald Cenlralasien S. 139. 172. 
2. Zeitschrifi der Gesellschaft für Erdkunde. Berlin. 1875 — S. 405. 
