172 
in drie gordels, die van uit de vlakte van den Pendschab achtereenvolgens 
opstijgen. De eerste dier gordels wordt gevormd door de buitenste heu- 
velrij, een bergland van gemiddeld 600 — 1200 M. hoogte. Daarop volgt 
de middelste gordel, 2440 — 3050 M. hoog, en eindelijk het hooggebergte, 
welks toppen een afwisselende hoogte hebben van 4570 — 8220 M. De 
hoogste toppen zijn de Nanga-Parbat, 8815 M. hoog, en een tweede, die 
geen afzonderlijken naam heeft en bij de Indische opmeting aangegeven is 
onder letter k 2 . Deze verheft zich tot 8615 M. hoogte. 
Belangrijk zijn vooral de gletschers. De grootste van allen is de Bal- 
toro-gletscher, die zich over een lengte van 56 k.m. tusschen twee hooge 
pieken uitstrekt. En toch zijn deze en andere dergelijke sneeuwgevaarten 
slechts armzalige overblijfselen van die reusachtige gletschers, die eenmaal 
het geheele Himalaya-gebergte bedekten. Verder moeten vooral gemeld 
worden de overstroomingen, sneeuw- en aard-lawinen, die in het noordelijk 
bergland van Indië zulke vreeslijke verwoestingen aanrichten. 
Kashmir is een hoog dal, dat aan alle zijden door sneeuwgebergten is 
omgeven. Het middengedeelte daarvan vormt een vlakte, waarin men het 
Wollar-meer vindt, dat de Ihelum opneemt. Deze hoogvlakte is in het midden 
1620 M. hoog, zoodat het geheele keteldal het beeld van een reusachtigen 
krater voor den geest roept. Onder de toppen der gebergten, die dit dal 
omringen, verheffen die aan de oostzijde zich het hoogst, doch overal voeren 
bruikbare passen naar de omliggende landen. 
Herhaaldelijk is Kashmir geschilderd geworden als een paradijs met een 
eeuwige lente. De Groot-Mogol Schah Dschehangir plagt te zeggen : » Liever 
verloor ik geheel Indië, dan mijn lief Kashmir.’’ En inderdaad, alles wat aan 
een landschap schoonheid bij kan zetten, vindt men hier vereenigd : be- 
sneeuwde bergtoppen, schilderachtige dalkloven, talrijke meren, breede, 
heldere stroomen, met prachtige watervallen, heerlijke bosschen en de 
schoonste bloementooi. Onder de meren is het genoemde Wollar-meer 
het grootste, de Manasa-Kul echter het schoonste. Behalve deze meren, 
wordt Kashmir besproeid door den Ihelum en een groote menigte zij- 
rivieren. 
Aan de oevers van de genoemde rivier, midden in een schoon dal, ligt, 
op een hoogte van 1820 M. boven den zeespiegel, de hcofdstad Srinaggar , 
de Zonnestad. Vroeger moet haar bevolking, die verschillend opgegeven 
wordt van 40000 — 120000 zielen, veel talrijker zijn geweest. In meer dan 
een opzicht kan men Srinaggar vergelijken met Florence, ja sommige 
zijner kanalen bieden tafreelen aan, die de herinnering aan Venetië voor 
den geest roepen. Even als laatstgenoemde is het een stad van bruggen, 
die uit de prachtige stammen van den Deodwara- ceder gebouwd, over de 
talrijke kanalen of liever riviervertakkingen voeren, die de stad door- 
snijden en in verbinding staan met het op eenigen afstand van de stad 
gelegen meer Dal. Daarin echter onderscheiden zich de kanalen van Sri- 
naggar van die van Venetië, dat de oevers van eerstgenoemden met prach- 
tige hoornen zijn bezet. 
Bij lagen waterstand ontvangt de Ihelum door middel van een aantal 
sluizen zijn water van het Dal- meer. Stijgt echter de waterstand van den 
heiligen stroom boven dien van het meer, dan drukt het water der rivier 
