173 
die sluizen van zelve toe. Onder de vele verbindingskanalen tusschen dat 
meer en die rivier munt het appelboomkanaal door schoonheid uit. Op 
zijn met lotusbloemen rijk getooide oevers verheffen zich heerlijk schoone 
boomen. Bontgekleurde watervogels zetten levendigheid bij aan het tooneel. 
Op het meer drijven zeldzaam gevormde tuinen rond. Onder de velerlei 
gewassen, die het oog bekoren, moet in de eerste plaats genoemd worden 
de traba-bispinosa , een waternoot, waaruit de bewoners van Kashmir goed 
meel en smakelijk brood weten te vervaardigen. Wilson verzekert, dat 
jaarlijks 60000 tonnen van deze noot in het Wollar-meer gewonnen worden. 1 
De bevolking van Kashmir kan verdeeld worden in een Arisch en een 
niet-Arisch deel. Het eerstgenoemde vervalt in vijf familiën : de Dogra, de 
Chibali, de Pahari, de Kashmiri en de Darden. De niet-Ariërs vervallen 
in drie familiën : de Balti, de Ladakhi en de Champa. De Ariërs, meestal 
Sunnitische Mahomedanen, zijn ongetwijfeld de schoonste Hindoes. Zij 
hebben een zuiver Indo-Germaansch tijpe, en de Pransche reiziger W. 
Lejean noemt het een quasi-Europeesch ras. De magere ledematen , de 
vooruitstekende kinnebakken en de zeer donkere huidskleur, die zooveel 
afbreuk doen aan de schoonheid der Indiërs, ontbreken hier geheel en al. 
De mannen hebben een goed geëvenredigde, herculische gestalte en man- 
nelijke gelaatstrekken, en daar zij hun bloed veel meer onvermengd gehou- 
den hebben dan de Hindoes, is ook hun huidskleur veel lichter. De schoone 
vrouwen zijn zeer gezocht voor de harems in Hindostan. De boerenvrouwen, 
die op het veld werken, zijn door de zon sterk gebruind, doch de vrouwen 
uit de hoogere standen zijn niet donkerder dan de Italiaansche. 
De bewoners van Kashmir zijn levendig, scherpzinnig, geestig en vroo- 
lijk, maar tevens leugenachtig, verslaafd aan genot, bijgeloovig, diep on- 
kundig en valscb. Zij zijn geboren handelaars, maar tevens geboren be- 
driegers. Onder hun hartstochten neemt een ongetemde geslachtsdrift de 
eerste plaats in. 
Wilson , een zeer bevoegd beoordeelaar, hangt van de maatschappelijke 
toestanden van Kashmir een alles behalve uitlokkend tafereel op. »Het 
volk,” zegt hij, »steekt allerongunstigst af bij de pracht en heerlijkheid der 
natuur. De bewoners zijn smerig, lui en diep bedorven van zeden. Waar- 
heen men zich ook wendt, overal treffen uitgemergelde, half naakte kinde- 
ren en afgeleefde vrouwen den blik. Wel schijnt de tegenwoordige Ma- 
haradschah gezind te zijn hervormingen in te voeren en spreekt elke week 
in het openbaar recht, doch dit heeft slechts een weinig gunstigen invloed 
bij het bestaande intimidatie-systeem. 
De beroemde handel in Kashmir-shwals is sterk achteruitgegaan. De 
wevers schijnen een uiterst karig loon te ontvangen en zijn er niet veel 
beter aan toe dan gewone slaven, daar het hun niet vrij staat Kashmir te 
!. Wilson. The abode of snow. Observalions on a journey from Chinese Tibet to the Indian 
Cancasus tbrongh the upper valleys of the Hitnalaya. Edinburgh and London. 1875» 80. 
