174 
verlaten of een ander handwerk te beginnen. Intusschen wordt het fijnste 
geitenhaar, dat bij deze industrie wordt aangewend, niet in Kasbmir zelve 
gevonden, maar uit Turfan , in het gebied van den Jarkand aangevoerd. 
Alleen op de droge steppen van Centraal-Azië komen die dieren voor. 
In den laatsten tijd schijnt een andere bron van inkomsten meer en meer 
de opmerkzaamheid der regeering tot zich te trekken, en wel de zijdecultuur. 
Het aantal bewoners van het rijk bedraagt tegenwoordig weinig meer 
dan 1500000. En in het heerlijk schoone dal, waar gemakkelijk 4000000 
menschen voedsel zouden kunnen vinden, en dat ook voor kolonisatie zoo 
uitnemend .geschikt zou zijn, leven nauwelijks 500000 menschen. 
Het kastenwezen is in Kashmir sterk in zwang. Erger is het, dat ook 
het dooden van kinderen van het vrouwelijk geslacht nog maar al te veel 
gebruikelijk is. Tot voor korten tijd was dit ook nog het geval met de 
»sati,” d. i. het verbranden der weduwen. 
Ten slotte nog eenige mededeelingen over de Thibetanen, die Ladak en 
Baltistan bewonen. Aan hun zonderlinge begrippen omtrent het huwelijk 
— de veelmannerij — schrijft Erederick Drew de geringe bevolking van 
het land toe. 
Een afzonderlijke vermelding maken we van de hier wonende Champa, 
die reeds opmerkelijk zijn door de zonderlinge constructie hunner longen. 
Deze menschelijke lama’s toch leven op de hoogvlakten van Kashmir en 
vinden het onaangenaam, ja bijna ondragelijk om op een geringer hoogte 
dan 3300 M. boven het vlak der zee te wonen. Het liefst vestigen zij 
zich op de oevers van ’t een of ander zoutmeer, in een hoog dal, op 4000 
M. hoogte. Zij leven in tenten en de polyandrie is bij hen in zwang. 
Daarentegen schijnen zij van reinheid in ’t minst geen begrip te hebben. 
In Baltistan leven menschen van denzelfden stam als in Ladak. Deze 
zijn echter tot den Islam bekeerd en hebben de polyandrie voor de poly- 
gamie geruild, wat zulk een snelle toeneming der bevolking tengevolge heeft 
gehad, dat het land bepaald aan overbevolking lijdt en landverhuizing on- 
vermijdelijk is. Het schijnt, dat vele mannen uit dit land dienst genomen 
hebben bij het leger van den Maharadschah van Kashmir. 
Aan de overzijde van den Indus verheft zich de Karakoram-keten. Bij 
de bewoners van Oost-Toeran heet deze keten de Muztagh , d. i. het glet- 
schergebergte, terwijl zij den naam van Karakoram alleen aan den pas van 
dien naam geven. Ook dit gebergte begint, bij den reeds genoemden berg- 
knoop Puscht-i-Kahr, waar het zich vereenigt met den Pamir en den Hin- 
1. F. Drew. The Jummoo and Cashmere territories* a geographical account. London. 1875. 80 . 
