177 
zetel van den Dalaï-Latna, het geestelijk opperhoofd der Boeddhisten en den 
beheerscher van Oost-Thibet, ofschoon in de laatste jaren onder oppergezag 
van den Chineeschen keizer. Ook Gnar-Khorsum heeft die opperheerschappij 
erkend en daar rust de regeering — meer nog dan in Oost-Thibet — in 
handen der Chineezen. Alleen in zoover wordt de nationaliteit van dit 
gewest door de Chineezen geëerbiedigd, dat twee inboorlingen het opper- 
bestuur in handen hebben. Deze zoogenaamde »garphans” worden benoemd 
voor den tijd van drie jaren en hebben ’s zomers hun residentie in Gartok, 
's winters te Gargoensa. Ter verdediging der landsgrenzen treft men, zoo- 
wel hier als in het gebied van den Dalai -Lama, een soort van landweer 
aan, die betrekkelijk klein is, ofschoon toch alle weerbare burgers daarbij 
ingedeeld zijn. Tengevolge van een zeker niet te eenenmale ongegronde 
vrees voor de roofzuchtige staatkunde van de Britten, houden de Thibeta- 
nen hun rijk voor alle vreemdelingen angstvallig gesloten. x . 
Aan deze omstandigheid is het natuurlijk toe te schrijven, dat onze ken- 
nis omtrent het binnenland van Thibet zoo ontzachlijk gering is. Met uit- 
zondering van eenige zendelingen , hebben nog maar zeer weinig Europe- 
anen het land gezien. Het zuidelijk deel is in den laatsten tijd herhaal- 
delijk bezocht geworden door Hindoes, zoogenaamde »panditen,” en het 
noordelijk deel vertoont op al onze atlassen niets dan een groote witte plek. 
Alleen in het Z.O. is het den zeer verdienstelijken Kussischen reiziger 
Prschewalski gelukt, van uit Zuid-Mongolië tot in het gebied van het 
groote meer Kuku-noor , in het landschap Tschaidam , door te dringen. 
«Nimmer,” aldus spreekt hij, »zag ik een meer, dat zich in schoonheid 
met het Kuku-noor laat vergelijken. Zijn zout water is donkerblauw ge- 
kleurd en een reeks van sneeuwtoppen vormt als het ware een witten rand 
om de uitgestrekte watervlakte, die zich ten O. van onze legerplaats uit- 
strekte. De steppen in den omtrek zijn bovenmate vruchtbaar en tallooze 
kudden antilopen zetten er levendigheid aan bij. Mongolen en Toengoezen 
zijn hier zeer sterk vertegenwoordigd en overal ontwaart men buitenge- 
meen groote kudden , die op de weiden ronddolen. 
De volstrekte hoogte, waarop dit meer gevonden wordt, bedraagt onge- 
veer 3000 M. Nadat Prschewalski en zijn geleide de bergen overgetrok- 
ken waren, die zich op den westelijken oever van het meer over een af- 
stand van 600 km. uitstrekken, betraden zij het landschap Tschaidam . Dit 
gebied heeft een zeer vlakken, zouthoudenden en moerassigen bodem en moet 
in een niet al te ver verwijderd tijdstip de bodem van een meer zijn ge- 
weest. Deze vlakte ligt ongeveer 300 M. beneden den spiegel van het 
Kuku-noor en wordt, in een richting van O. naar W., doorstroomd dooi- 
den Bajangol. 
Aan de noordzijde begrensd door het gebergte ten Z. van het Kuku-noor, 
aan de zuidzijde door het Burkhan-Buda-gébergte, verliest zich de moe- 
rassige vlakte van Tschaidam in het verre westen en strekt zich , volgens 
de opgaven der Mongolen, onafgebroken tot aan het Lob-noor uit. In dit 
gebied maken de Mongolen van Tschaidam jacht op wilde kameelen. 
Ten Z. van het Burkhan-Buda-gebergte, dat de grens vormt van het 
koude en woeste hoogland van noordelijk Thibet, verheft zich de bodem 
1. Hermann von Schlaginrweit. P.eisen in Indien und Hochasien. Jena. 1872. 80 III Bd. 
II. 12 
