Van Leh, overschreed bij Tschagra de Thibetaansche grens en bereikte, bij 
Nok, in het district Rudok, het 160 km. lange Pangong-meer. Dit water- 
bekken bestaat eigenlijk uit een reeks van kleinere meren. In het oostelijk 
deel is het water goed drinkbaar, doch in het westelijk deel is het brak. 
Van Noh uit loopt de weg in oostelijke richting door een grasrijke vallei, 
waarin talrijke kudden wilde ezels, antilopen en reusachtige schapen ( ovis 
Arnmon) ronddooien. Alom treft men meren aan, die echter zout water 
bevatten en die van 4180 tot 4570 M. boven den zeespiegel gelegen zijn- 
De bewoners van dit gebied belmoren tot den stam der Kampa , die voor 
omstreeks dertig jaren van uit Oost-Thibet hierheen kwamen. Het zijn 
breedgeschouderde, kloeke mannen , die gekleed gaan in schapenvachten , 
vilten hoeden en spits toeloopende lederen laarzen. Zij zijn volmaakte 
ruiters en zelfs de vrouwen brengen een groot deel van haar leven in den 
zadel door. Zij bouwen hun zwarte tenten uit het haar van den jack en 
vervaardigen bovendien een soort van grove wol. Hun voedsel bestaat uit 
vleesch, boter, kaas en melk ; meel gebruiken zij alleen om hun soep of 
melk te verdikken. 
Den 17den September bereikte Nain-Sing de goudvelden van Thok- 
Danrakpa. Dezen zijn van veel geringer beteekenis dan die van Thok- 
Ualung , die hij in 18G7 bezocht. De geheele hoeveelheid goud, die hier 
jaarlijks gewonnen wordt, vertegenwoordigt een waarde van slechts f 96000. 
Van hier uit loopt de weg, in oostelijke richting, over een lengte van 
290 km., langs den Gangdis-ri, een van de noordeljjkste ketenen van den 
Himalaya. Onder de vele sneeuwtoppen van dit gebergte moet de 7620 M. 
hooge Targot-Jap in de eerste plaats genoemd worden. Aan den voet 
van dit gebergte ligt het Dangrajum-meer, welks stroomgebied wordt in- 
genomen door het district Nakschang-Ombo. Dit district is uit een geo- 
grafisch oogpunt in zooverre belangrijk, als men er op een hoogte van 
4650 M. landbouw aantreft, die zich bezig houdt met het verbouwen van 
gerst. 
Van hier uit tot aan het 320 km. meer oostelijk gelegen Tengri-Noor, 
voerde de weg door een zeer uitgestrekt merengebied. Deze meren, die 
even rijk zijn aan visschen als aan vogels, zijn de verzamelplaatsen van het 
water van een groot aantal rivieren , die haar oorsprong nemen op de 
bergruggen, die dit plateau van het dal van den Bramapoetra scheiden. 
Het grootste dier meren is het reeds genoemde Dangra-jum-tscho , dat 72 
km. lang en 40 km. breed is. Het groote meer Tengri-noor draagt in 
het land zelf den naam van Nam-tso, d. i. hemelzee, wegens zijn zeer 
hooge ligging. Het is een prachtig waterbekken, 4712 M. boven den spie- 
gel der zee gelegen en aan de zuidzijde begrensd door hooge sneeuwtop- 
pen, langs welker hellingen kolossale gletschers afdalen. De hoogste dier 
toppen is de schoone Dschang-Nindschinthangla, die zich tot een hoogte 
van 7600 M. verheft. De bergen, die het meer aan de noordzijde be- 
grenzen, zijn veel minder hoog. Het meer zelve staat in een reuk van 
heiligheid. Van daar dan ook, dat het jaarlijks door een groote menigte 
Boeddhistische pelgrims wordt bezocht, ofschoon het op een betrekkelijk 
grooten afstand van menschelijke woonplaatsen verwijderd is. 
Voorttrekkende langs den noordelijken oever van het Tengri-Noor, be- 
