187 
en rijst. Daarnaast groeien de kostbaarste specerijen , als peper , kaneel^ 
muskaatnoten , enz. Ook de vele palmsoorten verdienen eene afzonderlijke 
vermelding , daaronder de cocos- en de arecapalm. De noten van de 
patste boomsoorten worden in betelbladeren gewikkeld en leveren den 
ingezetenen een eigenaardig kauwgenot, waardoor tandvleesch en lippen 
vuurrood gekleurd worden, wat bij hen voor een sieraad doorgaat. 
De veeteelt is van betrekkelijk geringe beteekenis ; toch is de hoeveelheid 
bulfels, schapen en geiten niet onbeduidend ; de paarden zijn niet best en 
klein van stuk, doch door invoer van buitenlandsche — vooral Perzische 
rassen — tracht men de inheemsche soorten te veredelen. 
In de reusachtige oorspronkelijke wouden van Bengalen leven de vrees- 
lijke koningstijgers, olifanten, rhinocerossen en andere wilde dieren. 
Het klimaat is in deze laagvlakte in hooge mate warm en ongezond; 
vooral cholera heerscht er gewoonlijk zeer sterk. 
Wanneer de Ganges zijn monding nadert, wordt de traagvloeiende stroom 
zoo breed, dat men op den eenen oever staande, den anderen niet zien kan. 
Ten slotte vormt hij, te zamen met den Bramapoetra, een moerassige, 
doch zeer dicht bevolkte delta, waarna hij zich met een groot aantal mon- 
dingen in den oceaan ontlast. Dat delta-gebied draagt den naam van 
Sanderbands. 
Een vrij juist beeld der natuur van het gebied van den beneden-Ganges 
geeft ons H. Beveridge, in zijn beschrijving van het district Bakargandsch. 
Het door hem beschreven landschap ligt in het zuid-oostelijk deel van Ben- 
galen en wordt doorsneden door een net van rivieren. Behalve deze be- 
sproeiing heeft het nog een jaarlijkschen neêrslag van gemiddeld 2 M. 
Geen wonder dat dit land de weelderigste katoen- en suikeroogsten levert. 
Een groot deel van den bodem is met prachtige wouden bedekt, afgewisseld 
door vischrijke rivieren en meren. In één woord, het is een heerlijk schoon 
land, behoudens eenige minder aangename uitzonderingen. Soms toch loeit 
een alles vernielende typhon door die heerlijke wouden of een troep tijgers 
richt in den een of anderen kampong de vreeslijkste verwoestingen aan. 
Allergevaarlijkste slangen schuifelen onder de weelderigste planten en vraat- 
zuchtige alligators bevolken de rivieren en baaien. 
De geheele landstreek bestaat uit een alluvialen bodem en verheft zich 
nergens meer dan 7 M. boven den spiegel der zee. 
Verbazend zijn de hoeveelheden slib, die de Ganges naar den oceaan 
afvoert. Om daarvan eenig denkbeeld te geven, laten we de volgende 
woorden van Lijell volgen : »Het is bijna onmogelijk zich eenigermate een 
voorstelling te maken van het aanslibbingsvermogen van deze rivier. Men 
denke zich twee duizend schepen, ieder met een inhoud van 1 400 ton. 
Wanneer dezen nu, met slib bevracht, elk uur hun geheelen inhoud in zee 
konden ontlasten, dan zou de hoeveelheid aangevoerd slib met dat van den 
Ganges gelijk staan. 
De wateraderen zijn voor Hindostan de belangrijkste verkeerswegen. 
Booten van allerlei vorm en inhoud varen onophoudelijk de rivieren op en 
af. Buiten de groote rivieren wordt het nog door een menigte min- 
der beduidende wateraderen doorsneden. 
Het noordelijk deel van dit gebied wordt voor het grootste gedeelte in- 
