188 
genomen door uitgestrekte moerassen. Hier woont een zeer nederige 
kaste van Hindoe’s, die hun woningen op een soort van terpen gebouwd 
hebben en voornamelijk leven van visscherij en de jacht op waterwild, 
terwijl ze op de drogere plaatsen wat rijst verbouwen. 
Het leven dier menschen kenmerkt zich door het gemis van alle ge- 
makken en steeds zijn zij aan allerlei gevaren blootgesteld. Ook hier 
woelen giftige slangen de weinige vaste plekken om, waarop zij hun scha- 
mele, nederige woningen hebben opgericht. 
Terwijl menschen en dieren, gedurende den tijd van drie volle maanden 
gebrek aan water hebben, vallen daarna zulke stortbuien, dat het vee niet 
zelden tot aan den hals in het water staat. 
Het meerendeel dier bevolking bestaat uit Mahomedanen, doch de gods- 
dienst schijnt bij hen geen diepe wortelen geschoten te hebben. Immers, 
bedrog, meineed en valschheid zijn aan de orde van den dag. Maar 
vooral zijn zij in hooge mate strijdlustig en wraakzuchtig en ontzien 
dan niets, zelfs niet de tempels en heilige plaatsen hunner vijanden. Ein- 
delijk, waar de natuur zoo weelderig is, dat de bewoners met een minimum 
van arbeid in al hun behoeften kunnen voorzien, hebben zij zich aan de 
verregaandste luiheid en vadsigheid overgegeven. Vandaar dan ook, dat 
men onder hen geen enkelen gegoede aantreft, want niemand geeft zich de 
moeite te vergaren om te sparen. 1 
In deze ongezonde landstreek ligt, aan de oevers van den Hugkj, het 
meest westelijke der groote uitmondingskanalen van den Ganges, Calcutta, 
de hoofdstad van het Indo-Britsche rijk. 
Deze schitterende stad, die op 165 km. afstand van de kust ligt, telt, 
op een oppervlakte van 20 □ km., 600000 inwoners. 
Men onderscheidt in Calcutta de witte en de zwarte stad. De eerste, 
waarin vooral, doch niet uitsluitend, Europeanen wonen, heeft een geheel 
Europeesch voorkomen en wordt door fraaie, breede straten doorsneden. De 
paleizen der hooge regeeringspersonen en der rijke kooplieden liggen in de 
stadswijk Chowringliee. 
De zwarte stad, die verreweg het grootste gedeelte der bevolking bevat, 
ziet er daarentegen recht Oostersch uit. De straten zijn nauw en hoekig 
en de meeste woningen zijn niets meer dan armelijke hutten. 
Van het leven in Calcutta geeft de gravin JSostritz eene zeer eigenaardige 
beschrijving. Het gebrek aan Europeesche vrouwen heeft tengevolge, dat 
vele Engelschen eenvoudig samenleven met inlandsche vrouwen. Zonder- 
ling genoeg, zien hare stamgenooten met minachting op die vrouwen neer ; 
dit kan echter niet het gevolg zijn van beginselen van moraliteit, daar het 
huwelijk der Hindoe’s, in onze oogen althans, niets anders dan een con- 
cubinaat is. Iedere man neemt zich zooveel vrouwen als hem goeddunkt. 
i. H. Bevericlge. The district of Bakargan. London. 1870. 80 . 
