189 
Niet zelden drijven zij hierin een winstgevenden handel. Een man uit een 
hoogere kaste kiest zich b. v. eene vrouw uit een rijke, maar bij hem in 
stand ten achter staande familie, en laat zich dan de eer, die hij zijn uit- 
verkorene bewijst, duchtig betalen. Na zulk een huwelijk geeft hij zich 
niet eens de moeite, die vrouw in zijn huis te nemen. Hij laat ze een- 
voudig waar ze is, drijft elders weder dergelijken handel en heeft met dat 
alles een gemakkelijk en goed leven. 
Volgens sommigen zou de minachting der vrouwen, die met Europeanen 
leven , haar voornaamsten grond vinden in de vooroordeelen der Hindoe’s 
tegen volken, die niet in kasten leven. Zeker is het, dat de ongunstige 
gezindheid tegenover die vrouwen ook op haar kinderen wordt overgebracht. 
Den kleurlingen dragen de Hindoe’s nog grooter haat toe dan hun Euro- 
peesche overheerschers. Opmerkelijk is het ook, dat die kleurlingen veelal 
zoowel lichamelijk als verstandelijk bij hun ouders ten achter staan. Dit is 
daarom te meer zonderling, omdat toch zoowel de Britsche vaders als de 
Hindoesche moeders beiden tot eenzelfde ras — het Indo-Germaansche — 
behooren. Eene eigenschap hebben zij bijna altijd met hun Indische moeders 
gemeen, nam. hunne geneigdheid tot logen en bedrog. Die neiging toch 
is bij alle inboorlingen diep geworteld en werpt een leelijke schaduw op hun 
karakter, dat anders zooveel lichtpunten aanbiedt. 
Wat de Europeesche bevolking van Britsch-Indië aangaat, moet vermeld 
worden, dat het klimaat voor deze alles behalve gezond schijnt te zijn. 
Vooral voor kinderen is het dikwijls nadeelig. Dezen worden echter ge- 
woonlijk op betrekkelijk jongen leeftijd naar het moederland gezonden, om 
daar hun opvoeding te ontvangen. De knapen keeren in den regel terug 
als civiele of militaire ambtenaren, terwijl de meisjes spoedig na haar terug- 
keer in het huwelijk treden. Door die onvermijdelijke scheiding wordt 
natuurlijk de band tusschen ouders en kinders losser; vandaar dat de zucht 
tot huisselijkheid, die een kenmerk is van de Britten in Europa, bij die 
in Indië te vergeefs gezocht wordt. ] . 
Behalve Calcutta ligt nog in het mondingsgebied van den Ganges, de 
Fransche stad Chandernagor , met 32000 inwoners, terwijl de stad Tschit- 
tagong of Islamabad reeds eenigermate als tot Achter-Indië te behooren be- 
schouwd kan worden. 
Datzelfde is het geval met het stroomgebied van den Bramapoetra, die 
met den Ganges een zelfde mondingsdelta heeft. De Bramapoetra door- 
stroomt het oostelijk deel van Bengalen. In zijn benedenloop heeft hij 
bijna een parallelrichting , hooger op beschrijft hij een grooten boog. 
Hier ligt Assarn, een landschap, dat zich eigenlijk alleen tot het dal van 
den Bramapoetra bepaalt. Daar heeft de rivier bijna een zuivere parallel- 
richting en wordt aan den linkeroever begeleid door de Garo -, Khasia- en 
■Saga-heuvels, die door gelijknamige wilde stammen bewoond worden en 
1. Grafin Nostrilz. Helfers Reisen II Bd. S. 28 — 27. 
