195 
stad, met 430000 inw., is een zeer belangrijke handelsplaats, in weerwil 
van haar hoogst ongunstige ligging. 
Landwaarts in verheffen zich de oostelijke Ghats, die lang niet zoo hoog, 
noch zoo steil zijn als de westelijke. Ze zijn eenvoudig de weinig hooge rand 
van het plateau van Dekhan en worden doorgebroken door de van deze 
hoogvlakte afstroomende rivieren. Terwijl op de westkust, ten Z. van den 
Tapty, slechts kustriviertjes in zee uitloopen, stroomen naar de golf van 
Bengalen zeer machtige stroomen. Het plateau van Dekhan vormt nam. 
een golvende vlakte , welker hoogte afwisselt tusschen 450 en 800 M. 
Naar het noorden toe is dit plateau woest, boschrijk en bergachtig. 
De geheele vlakte helt van het W. naar het O., zoodat de rivieren, die 
in het W. van Dekhan op de oosielijke helling der westelijke Ghats ont- 
springen, haar loop naar de oostkust nemen. Van het Z. naar het N. 
vinden we achtereenvolgens : de Cavery, de Tirumkojilur , de Palar, de 
Penna, de Kistna, de Godaverij en de Mohammoedij. 
De hooge ligging van het plateau van Dekhan tempert de groote warmte 
en geeft het land een gezond en gezegend klimaat, waarin de meeste voort- 
brengselen uit de Indische plantenwereld uitnemend goed gedijen. In 
het noord-oostelijk deel, tusschen de Mohammoedij en Bengalen, ligt een 
woudrijke bergstreek, die bewoond wordt door een wilden stam en die door 
het landschap Orissa van de zee gescheiden wordt. 
In den regel maakt men zich een verkeerde voorstelling van de bevol- 
king van Voor-Indië. Men stelt zich deze gewoonlijk voor als tamelijk 
homogeen, terwijl er daarentegen nauwelijks een enkel land op aarde is, 
waarin een grooter verscheidenheid in dat opzicht heerscht. Ook de ont- 
wikkelingsgraad der bevolking loopt ongelooflijk ver uiteen. Ze doorloopen 
alle trappen van den fijn beschaafden Europeaan en den wijsgeerigen 
Hindoe af, tot den ruwsten wilde toe. 
Volgens de jongste volkstelling bedraagt het aantal inwoners van Voor- 
Indië 240726193 zielen. De Europeanen buiten rekening gelaten, kan 
men twee hoofdrassen onderscheiden : de Arische Hindoe’s en de Dravida’s. 
De laatsten vormen zonder eenigen twijfel de oorspronkelijke bevolking van 
geheel Indië. Later — omtrent het juiste tijdstip wijken de opgaven af 
van 2000 tot 1500 j. v. C. — werden zij door de uit het N. komende 
Hindoe’s onderworpen en naar het Z. teruggedrongen. Het staat vast, dat 
daarbij herhaaldelijk een vermenging van beide rassen plaats had. Nog 
heden ten dage komen de Hindoe’s alleen in de noordelijkste vlakte van 
Indië voor tot in het dal van den Bramapoetra. Geheel Dekhan en de 
bergstreken van het binnenland houden de Dravida’s bezet. 
Deze beide rassen vormen echter weder geen geheel op zich zelve, maar 
vervallen in een groote menigte stammen, omtrent wier levenswijze, zeden 
en gewoonten we nog volstrekt geen zekere berichten bezitten. 
Frederik Muller verdeelt de Arische familie der Hindoe’s in drie afdee- 
