198 
als het ware elkanders antipoden. De eene ziet op tot een godheid, als 
tot den oorsprong van alle goed, terwijl de andere zijn godheid beschouwt 
als een wezen, dat alleen van den mensch zelve alle goeds verwacht. Dit 
is het hoofdverschil, maar overigens ontmoeten beide sekten elkander her- 
haaldelijk op hetzelfde terrein. 
In het algemeen kan men zeggen, dat het Hindoeïsme niets nieuws ge- 
sticht, maar alleen het oude behouden heeft. Het heeft zijn voordeel ge- 
daan met het reeds bestaande bijgeloof, hoe grof, hoe onzedelijk, hoe mis- 
dadig het ook mocht zijn. En dat, wat vroeger als ’t ware zwevend, 
onvast was, heeft het een bepaalde gedaante en vasten vorm gegeven, door 
alles tot een wijsgeerige basis terug te brengen. Het heeft het onderscheid 
tusschen klassen en kasten niet alleen laten bestaan , maar zelfs nog 
meer bevestigd, zoodat de belangen der verschillende kasten, zelfs in het 
kleinste dorp, zoover mogelijk uit elkander loopen. Vandaar dat bij den 
Hindoe geen sprake kan zijn van nationaliteitsgevoel of vaderlandsliefde, 
althans niet in dien zin, dien wij aan die woorden geven. Aan de andere 
zijde kan het niet ontkend worden, dat het Hindoeïsme niet alleen hooge 
zedekundige waarheden verkondigt en tot maatschappelijke deugden op- 
wekt, maar in de hoofdzaken veel overeenkomst vertoont met de leer van 
het Christendom. 1 
De Dravida's vervallen, uit een ethnologisch oogpunt in twee , of 
zoo we de oorspronkelijke bevolking van Ceilon meerekenen, in drie volk- 
stammen, die scherp van elkander onderscheiden zijn. We onderscheiden 
namelijk een Noord-lndischen- of Moenda-stam, een Zuid- Indische?/,- of 
Dravida-stam en den stam der Singhalezen. Alleen de geheel onbeschaafde 
stammen, de Moenda’s en de Nilagiri's , zijn trouw gebleven aan hun aloude 
zeden en gewoonten. De overigen zijn in meerdere of mindere mate be- 
schaafd en hebben Arische zeden aangenomen. 
Alle Dravida-talen zijn agglutineerend, wat ook van de Ural-Altaïsche 
talen een sterk sprekende karaktertrek is. Van daar dan ook, dat vele 
onderzoekers een genealogische overeenkomst tusschen deze volken hebben 
gezocht, die echter in werkelijkheid volstrekt niet bestaat. 
Tot de Moenda-stammen belmoren de onbeschaafde bergvolken van het 
hoogland van Tschota-Nagpoer, ten Z. W. van Calcutta, die met den algemee- 
nen naam van Kohl worden aangeduid. Het zijn de Santals, de Larka- 
Kohls of Ho’s Kohls van Singghoen , de Bhoemidsch en de zoogenaamde 
Moenda- Kohls. Daarentegen behooren de Oeran- en Radschmahal- Kohls 
tot de eigenlijke Dravida-volken. 2 
Onder al deze half wilde stammen, die zich echter met landbouw bezig 
houden, heerscht het geloof aan een aantal booze geesten of »Bonga’s,” aan 
1. John Robson. Hinduism and relations to Christianity. Edinburgh. 1874. 80. 
2. L. Noltroit. Die Gosznersche mission unter den Kohls. Bilder aus dem Missionsleben. Halle. 
1874. 8o, 
