209 
dat eigenlijk op den linker oever van den Bramapoetra begint. Veel van 
hetgeen we van Achter-Indië weten, danken we aan de ijverige naspo- 
ringen van den Berlijnscken geleerde Dr. Adolf Bastian. 
Als een naar bet W. uitstekend voorland van bet gebied, dat ons thans 
bezighoudt, kan men de Mischini-heuvels beschouwen. Zij liggen in den 
hoek tusschen Dihang en Bramakund, ten Z. waarvan zich het Patkoi- 
gebergte verheft, welks kam de noordelijke grens van Birma en te gelijk 
de waterscheiding tusschen den Bramapoetra en den Irawaddi is. 
Hier wonen de Singpho of Singfoe, die zich ook over een groot deel 
van noordelijk Birma uitbreiden. Doch hier, in het stroomgebied van den 
Irawaddi, is hun oorspronkelijk vaderland. 
Deze rivier , de grootste waterader van Aehter-Indie, loopt uit in de 
golf van Martaban. Tot nog toe zijn haar bronnen onbekend, het schijnt, 
dat zij liggen in de bergen aan de Khamti , ten O. van de Patkoi-keten. 
Nemen we een kaart van Zuid-Oostelijk Azië in handen, dan zien we, dat 
bijna alle groote stroomen van dit gebied hun bronnen hebben in die 
noordelijke bergketen, die voor een groot deel in de Chineescbe provincie 
Yunan ligt. 
Voortgaande van het W. naar het O. vinden we vooreerst de Kijen-diven , 
-de belangrijkste rechter-zij rivier van den Irawaddi, waarmede hij langen tijd 
evenwijdig loopt. Niet ver van haar bronnen ligt het heuvelland van Hu- 
kung, dat door een bergketen gescheiden is van het dal van den Boven- 
Irawaddi. 
Weder evenwijdig met de vorige, maar wat meer naar het Oosten, stroomt 
de Saloën. Ook van deze rivier, die bij Martaban in zee stroomt, zijn de 
bronnen nog onbekend. Als Loe-Kiang daalt hij af van het Langtang- of 
van het Gidong-Sigong-gebergte. 
Nog meer oostelijk vinden wij de dalkloof van den Kiulung-Kiang of 
Lantsang, beter bekend onder den naam van Mekong of Kambodja. Om- 
trent deze rivier bestaat niets geen onzekerheid meer, dank zij de ontdek- 
kingstocht van den heer de la Grée. We weten, dat deze langste stroom 
van Achter-Indië geheel Yunnan doorstroomt en in Oost-Thibet zijn 
bronnen heeft. Slechts een enkele bergrug scheidt de stroomdalen van den 
Lantsang en den Kinscha-Kiang , welke laatste dezelfde stroom is als de 
Yan-tse-Kiang. 
De laatste der naar het Z. stroomende rivieren, die op het Zuid-Chineesche 
hoogland ontspringen, is de Sang-Koi , die uitloopt in den golf van Tong- 
King. Eerst in de laatste jaren heeft men de hooge belangrijkheid dezer 
rivier, uit een commercieel oogpunt, ingezien. 
De volken, die de uitgestrekte landstreek tusschen Assam en Yunnan 
bewonen, ja zich tot in de Chineescbe provinciën uitstrekken, belmoren, met 
uitzondering der reeds genoemde Singfoe, tot de Schan-stammen, die zich 
zelven Thai noemen. Zij kunnen gebracht worden tot eenige onderaf- 
delingen, zooals de Iihamti , in het W., aan den bovenloop van den Ira- 
waddi, en de Laos, aan den Boven-Mekong. Omtrent de Singfoe ontvingen 
we in den kaatsten tijd nadere mededeelingen van K. L. Jenkins, die her- 
haaldelijk tochten naar het Patkoi-gebergte ondernam. In naam staat dit 
volk onder den Birmaanschen gouverneur van Magong, doch ze bekreunen 
II. 14 
