212 
volken. Bij ken worden dan ook de kloostergeloften van armoede en 
buischheid veel minder vaak verbroken dan elders. 
Zij hebben een volledig stelsel van onderwijs. Alle jongens moeten ge- 
durende den tijd van drie jaren in een sKhyung’’ of godsdienstig buis 
wonen. Daar dienen zij de »Phunghyis” of priesters en ontvangen van 
dezen onderricht in lezen, schrijven en in de beginselen van de cijferkunst 
en van den godsdienst. Vandaar dan ook, dat alle Birmeezen, bijna zonder 
uitzondering, kunnen lezen en schrijven. 
Opmerkelijk is de positie der vrouw in Birma, daar zij zich vrij beweegt, 
deel neemt aan het openbare leven en geheel en al gelijke rechten heeft 
met den man. 
In hun karakter betoonen de Birmeezen veel overeenkomst met de Chi- 
neezen. Zij zijn levendig van aard, scherpzinnig en ondernemend, bezitten 
veel aanleg, moed en volharding, maar zijn weinig te vertrouwen , slaafsch 
en kruipend. Vrij van kastengeest of rasvooroordeelen, erkennen zij 
gewillig de intellectueele meerderheid der Europeanen en willen gaarne 
van hen leeren. Uiterst verdraagzaam of liever onverschillig tegenover 
de godsdienstige overtuiging van anderen, zijn echter de Birmeezen ge- 
heel ontoegankelijk voor het Christendom. Wel houden hun godgeleer- 
den ellenlange disputen met Christen-zendelingen, doch zij beschouwen 
hun godsdienstige boeken met denzelfden eerbied als de Christenen de 
hunnen en eischen van de zendelingen, dat zij mathematisch zullen be- 
wijzen , dat de inhoud hunner boeken valsch is , wat natuurlijk rein 
onmogelijk is. 
De kleeding der bevolking bestaat uit een sarong. Bij plechtige gele- 
genheden gebruiken zij daarenboven een katoenen opperkleed met enge 
mouwen. De huizen zijn van bamboes opgetrokken en staan veelal op pa- 
len. Slechts de gebouwen der aanzienlijken zijn van gebakken steen ge- 
bouwd. Hun voedsel is hoofdzakelijk rijst ; in de noordelijke streken ge- 
bruikt men ook tarwe en mais, benevens knollen, boonen en andere groen- 
ten. De kinderen worden er met de grootste zorgvuldigheid behandeld 
en dezen betoonen den meesten eerbied aan hunne ouders. Onzindelijkheid 
geeft aanleiding tot huidziekten. 
Alle belangrijke steden liggen natuurlijk in het schoone en uiterst vrucht- 
baar dal van den Irawaddi. Daar vinden we vooreerst de tegenwoordige 
hoofdstad Mandelaï. Herhaaldelijk zijn de Birmeezen van hoofdstad veran- 
derd, het zij tengevolge van revolutie of verwisseling van dynastie, het zij uit 
bijgeloof, hetzij uit grilligheid van den vorst. Ava was de hoofdstad van 
1364 tot 1740, Mutschob tusschen 1740 en 1782, Amerapoera tusschen 
1782 en 1819, Ava weder tusschen 1819 en 1 837, Amerapoera \ an 1837 
tot 1857 en sedert dat jaar is het Mandelaï. De beide laatste malen, dat 
men den zetel van het bestuur verlegd heeft, is dit geschied om zich te 
onttrekken aan den invloed der Britten. 
De tegenwoordige hoofdstad dan ligt op slechts eenige kilometers afstand 
van Amerapoera en even als deze, aan den Irawaddi. Langs de oevers van 
dezen stroom vindt men weder de bovenvermelde bamboeshuizen op palen. 
Ze zijn klein en hebben een armelijk, onooglijk voorkomen. Ze zijn zeer 
dicht bij elkander gebouwd, veelal zelfs aan elkander vast, wat tengevolge 
