214 
zeer geschikt voor den rijstbouw ; verder verbouwt men er uitmuntende 
takak, suiker, katoen, indigo en peper. 
Langs de kusten wint men voortreffelijk zout, door verdamping. Zout 
en rijst zijn dan ook de belangrijkste uitvoerartikelen ; verder tabak, sui- 
ker, olie, betelnoten, buffelhuiden en horens, olifantstanden, gedroogde 
visch en salangane-nesten. 
De bevolking bestaat uit Bengaleezen, Mahomedaansche Hindoe’s, Kayans, 
Birmeezen en Moeghs of Arakeezen, welke laatsten doorgaan voor de eigen- 
lijke Birmeezen. Zij vormen dan ook de helft der totaal-bevolking. Zij 
hebben een sterke overeenkomst met de Birmeezen en schijnen dan ook tot 
een en denzelfden stam te belmoren. Zij hebben het breede gezicht der Indo- 
Maleyers, en zijn klein, maar krachtig gebouwd, spreken een éénlettergre- 
pige taal en zijn in hooge mate beweeglijk. De Birmeezen zijn echter in 
den regel kloeker gebouwd en lichter gekleurd dan de Moeghs. 
De Kayans , een ruw, doch zachtmoedig bergvolk, leven hoofdzakelijk 
van de jacht. Zij dooden het wild met vergiftigde p^len. Evenals de 
Chineezen hebben zij een sterke voorliefde voor hondenvleesch. Velen zien 
in hen de oorspronkelijke bevolking van dit gebied. 
Pegoe omvat het gebied van den Beneden-Irawaddi, die hier een sterk 
vertakten delta vormt. Deze herinnert door zijn voorkomen aan die van 
den Ganges. De bodem is laag, vlak, zandig en moerassig en gedurende 
den regentijd onderhevig aan geweldige overstroomingen. 
Hier ligt de hoofdstad van Britsch-Birma, Rangoon, d. i. ))de stad der 
overwinning,” met ongeveer 100000 inwoners, Birmeezen, Chineezen en 
Hindoe’s. In het westelijk deel van den delta ligt Bassein, met 28000 
inwoners en vooral van veel belang om den grooten rijstuitvoer. 
Van de vier hoofdbestanddeelen waaruit de bevolking van Birma bestaat, 
wonen er drie, de Talaings, de Karen en de Schan , in Pegoe nevens 
elkander. De Tailangs, zoo zij het inheemsche volk niet zijn, hebben zich 
toch het eerst van allen in Pegoe gevestigd. Tegenwooi’dig treft men ze nog 
maar alleen aan ten O. en Z. van den delta van den Irawaddi, in Mar- 
taban en Tenasserim. Ze onderscheiden zich zeer weinig van de Birmeezen 
en hebben bovendien precies dezelfde kleederdracht. Over het algemeen 
zijn zij minder donker, hebben fijner gelaatstrekken en een weinig baard. 
Hun taal verraadt hen echter onmiddellijk, want de letter R, die bij de 
Tailangs veelvuldig gebruikt wordt, komt in de Birmeesche taal niet voor. 
Intusschen leven beide volken zoo onder elkaar vermengd en zijn huwelij- 
ken tusschen hen zoo talrijk, dat waarschijnlijk de tijd niet ver af schijnt 
te zijn, waarin de Tailangs in de Birmeezen zullen zijn opgegaan. 1 
Tenasserim is een smalle strook land langs de westkust van het schier- 
eiland Malakka, tusschen 11° en 20° N.B. Het strekt zich uit over een 
lengte van 1000 km. en is gemiddeld 200 km. breed. Ten W. wordt 
het bespoeld door de golf van Bengalen, terwijl de oostelijke grens gevormd 
wordt door de hooge bergketen, die het schiereiland over zijn geheele lengte 
doorsnijdt en de grensscheiding vormt tusschen het Britsch gebied en het 
rijk van Siam. Aan de noordzijde scheidt de Saloën het van Birma, waar- 
van het een deel uitmaakte, voordat het door de Britten veroverd werd. 
1. Zeitsch. der Gesellsch. fur Erdk. zu Berlin. 1874. 
