215 
Op het hooge gebergte, dat, zooals we zeiden, de oostelijke grens vormt, 
ontspringen een ongelooflijke menigte rivieren. Zij hebben een korten, maar 
meestal onstuimigen loop, daar zij in den regel door eenige parallelketenen 
moeten breken, om de golf van Bengalen te bereiken. De belangrijkste 
dier stroomen is de majestueuze Martaban of Maulmeïn , die ontstaat uit 
de vereeniging van drie bevaarbare rivieren , de Ataran , de Gijne en de 
Saloën. Aan zijn mond liggen de steden Martaban en Maulmeïn , de 
laatste met 70000 inwoners. Dit is een van de grootste uitvoerhavens 
voor rijst in Achter-Indië. De drie overigen zijn : Akyab , Bassein en 
Rangoon. 
Voor de kust ligt de rotsige Mergui- Archipel, vroeger een schuilplaats 
voor Maleiscbe zeeroovers, doch tegenwoordig alleen bewoond door den 
weinig talrijken nomadenstam der Seelongs. 
In het binnenland leven, in de strengste afzondering, de Karen. Door 
de voormalige beheerschers van het land, de Birmeezen, met minachting be- 
schouwd, vermijden zij zooveel mogelijk den omgang met dezen. Slechts 
nu en dan vertoonen zich enkelen in de steden, om de meest onontbeer- 
lijke benoodigdheden in te koopen. Zij wonen in kleine nederzettingen van 
tien tot vijftien gezinnen op de boschrijke bergen en liefst in de nabijheid 
van een beek of rivier. Zij branden een deel van het bosch weg en op 
den daardoor met houtasch vermengden bodem verbouwen zij rijst, bananen, 
komkommers, betelnoten en bataten. Die veldvruchten, te zamen met wat 
gevogelte en de opbrengst der jacht, zijn voldoende om in hun levenson- 
derhoud te voorzien. De katoenstruik levert hun stof voor hun kleêding, die 
bij hen veel vollediger is dan bij de Birmeezen. Zij hebben een minder 
krachtigen lichaamsbouw, hun jukbeenderen steken minder sterk vooruit, 
de oogen staan minder schuin en de huidskleur is lichter en niet veel don- 
kerder dan bij de bewoners van Zuid-Europa. Opmerkelijk is het, dat zij 
zich de wangen beschilderen. Daar zij geen schrijfteekens hebben en zelfs 
van het minst primitieve onderwijs verstoken blijven, hebben zij natuur- 
lijk een zeer weinig ontwikkeld godsdienstig gevoel. De natuurkrachten, die 
zij om zich heen werkzaam zien en die zij zich natuurlijk niet verklaren 
kunnen, schrijven zij aan goede en booze geesten toe. Yan bovenzinlijke 
zaken, van een eeuwig leven hebben zij in het minst geen begrip. Een 
hunner gaf op de vraag, wat hij van een leven na dit leven wist, ten 
antwoord : »Daar weten we niets van ! We denken er ook niet aan. 
Dit weten we, dat we op aarde zijn en dat we er weer af moeten ook. 
Maar daar het in deze wereld zoo schoon is, zal het dan ook wel goed zijn 
in een andere wereld/’ 
Yan Birma, uit het dal van den Irawaddi, wenden wij ons oostwaarts 
naar het stroombekken van den Menam, de »moeder der stroomen”, dat het 
