217 
Hun huizen zijn op dezelfde wijze gebouwd als die der Birmeezen, doch 
zij zijn beter van huisraad voorzien en gebruiken zitbanken, bedsteden met 
kussens, tafels, kasten en porseleinen serviezen. Bij de aanzienlijken ont- 
breekt bet niet aan spiegels, uurwerken, kristal en gouden en zilveren 
voorwerpen. 
Zij voeden zich vooral met rijst, groenten en boomvruchten, voorts met 
wild , gedroogd buffelvleescb , schildpadden en visch. Als lekkernijen be- 
schouwen zij kikvorschen , krokodillenvleescb , boavleesch , zijdewormen , 
vleder muizen, ratten en mieren-eieren. 
Zij hebben vele ondeugden, maar zjjn zindelijk, welwillend jegens vreemde- 
lingen en zeer weldadig. 
Sommige hunner gewoonten zijn zeer zonderling. Zoo snijden zij b. v. 
de lijken hunner afgestorvenen in stukken en werpen dezen den roofvogels 
voor of zij verbranden ze. Alleen die van de vorsten worden op een 
brandstapel van welriekend bout aan de vlammen prijs gegeven. 
Enkele takken van bestaan verkeeren in een bloeienden toestand. Wat bet 
mijnwezen aangaat, wint men koper, echter niet meer dan men noodig heeft 
voor de vervaardiging van afgodsbeelden, terwijl de Cbineezen tin inzamelen. De 
goudmijnen zijn een monopolie der regeering. Om zink en lood bekreunt 
men zich niet. Daarentegen verzamelt men , bij bet bewerken van den 
grond, zooveel edelgesteenten , dat de kleinere tegen negen, de grootere 
tegen achttien en de allergrootste tegen zes en dertig gulden bet oude 
pond verkocht worden. 
De landbouw houdt zich vooral bezig met het verbouwen van rijst. Een 
mand rijst , voldoende om een volwassen man gedurende een maand te 
voeden , kost niet meer dan zeven stuivers. Ook het suikerriet tiert er 
welig. Verder heeft men er mais, jams en wel vijftig soorten van bananen, 
kokos- en sagopalmen, bamboesriet en specerijen. 
De Siameezen bezitten een hooge mate van kunstvaardigheid. Vooral de 
goudsmeden van Bangkok zijn beroemd en met recht. Ook worden er 
keurige zijden stoffen vervaardigd en de scheepsbouw neemt elk jaar in 
belangrijkheid toe. 
Met een menigte vaartuigen wordt langs de vele binnenwateren een le- 
vendige koopmanschap gedreven. Tevens wijst de statistiek van den uit- 
voer op een aanzienlijken handel met het buitenland, al blijft deze ook 
ver beneden hetgeen hij wezen kon. 
Het noordelijk deel van Siam is het vaderland der Laos-volken. Over 
het algemeen verschillen zij niet veel van de eigenlijke Siameezen en hun 
taal o. a. verschilt zoo weinig, dat beide volken zonder eenige moeilijk- 
heid met elkaar spreken kunnen. Het gebied der aan Siam onderworpen 
Laos is verdeeld in een groot aantal stadhouderschappen. De stadhou- 
ders worden benoemd door het Siameesch goevernement en dit volgt 
daarbij de verstandige taktiek als zoodanig aan te stellen inlandsche 
hoofden en aan hen , die van vorstelijke afkomst zijn , den konink- 
lijken titel te laten. Onder den stadhouder staan drie hoogwaardigheid- 
bekleeders : de »Opalaat,” die tegenover hem dezelfde positie inneemt als 
de tweede koning van Siam tegenover den eerste ; de »Latsvong’ J en de 
»Latsboet.” Ook dezen worden door de Siameesche regeering benoemd uit 
