230 
Nog een eigenaardige boomsoort, die in de alluviale gronden belangrijke 
diensten bewijst, verdient een afzonderlijke vermelding. Het zijn de rhe- 
zophoren of luchtwortelboomen, die een zeer eigenaardig voorkomen heb- 
ben en een hoogte bereiken van drie tot acht M. De stam bereikt den 
grond niet waarop hij groeit, maar ’t is als stond hij op stelten, die zich 
van zijn benedeneinde straalvormig naar den bodem uitstrekken. Zooals 
we reeds zeiden, zijn ze van zeer veel nut, omdat ze vastheid geven aan 
pas gevormde alluviale terreinen. 
In de oostelijke deelen van den Archipel komen reeds enkele boomsoor- 
ten voor, zooals de causarinen, die een Australisch karakter vertoonen. 
Nog moet worden opgemerkt, dat de Archipel rijk is aan bloeiende 
boomen en heesters, die óf in het wild voorkomen of door de inlanders 
worden aangekweekt. 
Onder de grassoorten van N.I. verdient het alang-alang in de eerste 
plaats vermelding. Dit gras is meer dan drie M. lang en groeit bij voor- 
keur in die gedeelten der bosschen, waar de boomen weggehakt zijn, zon- 
der dat men daarna den bodem ging ontginnen. Het wordt als dekriet 
voor de huizen gebruikt. In het alang-alang huizen een menigte 
tijgers. 
De tweede of gematigde gordel strekt zich boven de eerste uit tot een 
hoogte van 1500 M. De oppervlakte van dezen gordel zal nauwelijks het 
vijftigste deel van die der heete bedragen. Hij is bijna overal sterk hel- 
lende en met een zeer vruchtbare, door verwering der gesteenten ontstane 
vulkanische aarde bedekt. 
Niet alleen dat de grondgesteldheid hier een geheel andere is dan in 
den heeten gordel, ook de overige voorwaarden, waaronder zich de plan- 
tengroei ontwikkelt, zijn anders. De drukking der atmosfeer wordt minder, 
de temperatuur aanmerkelijk lager ; de betrekkelijke vochtigheid van de 
lucht is tijdelijk en plaatselijk soms veel grooter, deels door den invloed, 
dien de zware wouden van dezen en den volgenden gordel daarop uitoe- 
fenen, deels omdat de zeewind groote massa’s waterdamp naar de hoogere 
streken afdrijft, die zich daar veel spoediger verdichten en vaak eensklaps in 
hevige stortregens nederstroomen, die veelal met verschrikkelijke onweders 
gepaard gaan. 
Voor zoover de bodem niet ingenomen is voor cultuur, is hij, in deze 
zone, nagenoeg geheel met zware wouden bezet. Een uitzondering daarop 
maakt het terrein der verlaten en weer verwilderde koffietuinen, dat nu 
een soort van overgang vormt tusschen de bebouwde streken en het maag- 
delijk woud. Dergelijke stukken grond vindt men vooral in de Preanger- 
regentschappen. Gewoonlijk zijn die tuinen verlaten wegens de uitputting 
van den bodem. 
Deze zone vooi'al mag het gebied van de koffie genoemd worden, want 
de koffieheester heeft hier als het ware een nieuw vaderland gevonden. 
