234 
Onder de drie menschenrassen, die den Archipel bewonen, is het Ma- 
leische het belangrijkst ; het staat hooger in ontwikkeling en is ook het talrijkst. 
De Maleiers verbreidden hun taal, hun huisdieren en velen hunner zeden 
en gewoonten ver over den grooten oceaan, ook naar die eilanden, waar 
zij verder geen den minsten invloed op de bevolking uitoefenen. Die ver- 
breiding van Maleische volken is in werkelijkheid hoogst opmerkelijk, want 
behalve de Maleiers van Malakka, Sumatra en Java, behooren tot dit ras 
ook nog de stammen, die onder den naam van Polynesiërs de eilanden der 
Stille Zuidzee bewonen. En sedert het onderzoek, dat W. von Humboldt 
instelde naar de Kami-taal, weten we, dat ook op Madagaskar het heer- 
schende volk tot het Maleische ras behoort. Aldus heeft deze volkeren- 
familie zich uitgebreid van de Komoren, want ook daar wordt een Maleisch 
dialekt gesproken, tot aan het Ooster-eiland, d. i. van den 61 slen tot aan 
den 268 sten lengtegraad. — Het uiterlijk voorkomen der Maleiers heeft eeni- 
ge overeenkomst met dat der. Chineezen. Wallace zag zelfs Chineezen , die 
hun nationale kleederdracht hadden afgelegd, voor Maleiers aan. 1 
De huid der Maleiers is over het algemeen licht geelbruin, met eenigs- 
zins olijfkleurige tint ; het donkerder bruin van sommige meer oostwaarts 
wonende volken moet allicht worden toegeschreven aan vermenging met 
Papoea’s. De meeste deskundigen beweren, dat de Javanen iets donkerder 
zijn gekleurd dan de Soendaneezen, ofschoon dit verschil niet bij alle indi- 
vidu’s in het oog valt. Het gelaat is plat en breed, de jukbeenderen 
springen sterk vooruit, de oogen zijn donker, de mond breed, de lippen 
dik. Het zwarte, lange en grove haar is sluik. 
Over het algemeen zijn de Maleiers klein van stuk en tenger gebouwd. 
Er bestaat echter onderscheid tusschen de verschillende stammen onderling. De 
Soendanees is over het algemeen kleiner dan de Javaan en bereikt zelden 
de lengte van vijf voet ; daarentegen is hij meer ineengedrongen en ge- 
spierd, grover en sterker gebouwd. De Javaan is, bij eenigszins grootere 
lengte, ranker en tengerder. Vooral de borst is in den regel goed ont- 
wikkeld. De ledematen zijn meestal schraal, de handen en voeten klein, 
de gewrichten bijzonder lenig. Wat vlugheid van bewegingen aangaat, 
moet de Maleier onderdoen voor den Hindoe. 
Over het algemeen staan de vrouwen in welgemaaktheid bij de mannen 
ten achter; die der lagere volksklasse althans, dagelijks aan de lucht bloot- 
gesteld en tot zwaren arbeid gedoemd, verliezen doorgaands, zoodra haar 
jeugd voorbij is, alle bekoorlijkheid en worden op haar ouden dag afzich- 
telijk leelijk. 
Omtrent het karakter van den Maleier zij opgemerkt, dat dit ook al een 
mengsel is van goede en kwade eigenschappen. Het oordeel over hen loopt 
tamelijk ver uiteen, doch de meesten dergenen, die langen tijd op Java 
hebben verkeerd, laten zich in het algemeen met lof over hen uit. 
»Het karakter van den Maleier,” aldus von Hellwald, )>is traag, terug- 
houdend, wantrouwend en vreesachtig. Volgens sommigen zou hij ook 
1. Wallace. II. 297. 
