236 
zijn landbouw, visscherij en scheepvaart. De laatste ontaardt maar al te 
vaak in zeeroof. 
De meeste tot dit ras behoorende stammen hebben den Islam aangenomen, 
doch niet alleen is de kennis van die leer in hooge mate gebrekkig, maar 
bovendien bestaat hun godsdienst slechts in enkele uiterlijke formaliteiten. 
Dat zij boven alle andere stammen van den Archipel in beschaving en 
verstandelijke ontwikkeling het hoogst staan, danken de Maleiers aan den 
invloed der Hindoe’s. Eeeds zeer vroeg schijnen deze volken met elkaar 
in aanraking te zijn geweest en op Java hebben de Hindoe’s een machtig 
rijk gesticht, dat eerst in de 15e eeuw voor de macht van den Islam be- 
zweken is. Dat rijk is waarschijnlijk het uitgangspunt van verdere kolo- 
nisatie geweest. Ook in de zuidelijke helft van Sumatra, langs de kusten 
van Borneo en op den zuidelijken landrug van Celebes hebben zich Hindoe- 
Javanen gevestigd. 
Toen de Hindoe’s in den Archipel kwamen, stonden de bewoners dier 
eilanden zeker nog op een vrij lagen trap van ontwikkeling. De Hindoe’s 
brachten hun het kostelijkste geschenk, dat ze geven konden, de kennis van 
den rijstbouw en de noodige werktuigen daarvoor. Maar ook andere planten, 
geschikt voor voeding oi kleeding van den mensck, leerden zij ze kennen. 
Verder waren zij hun meesters in bouw- en beeldhouwkunst, — in schrij- 
ven en lezen. De schoone voortbrengselen der Indische letterkunde werden 
onder de Maleische stammen verspreid. De zachtere godsdienst der Hin- 
doe’s nam de plaats in van het vroegere ruwe fetischisme. Ook scheepsbouw 
en zeevaart werd den Maleiers hoogst waarschijnlijk door de Hindoe’s be- 
kend gemaakt. 
Zoo gunstig echter als de invloed der Hindoe’s op hen werkte, zoo on- 
voordeelig was hun het verkeer met de Mahomedanen. 
De Hindoe’s hadden als het ware onmerkbaar op hen gewerkt, door hun 
zeer langdurig verkeer. De Arabieren echter, gehoorzaam aan het woord 
van den stichter van hun godsdienst, hadden ook de overredingskracht 
van het zwaard te hulp geroepen, om hun godsdienst in te voeren. In 
de 15 e eeuw was het Hindoeïsme verdrongen en had plaats gemaakt 
voor den Islam. Die nieuwe leer heeft echter bij de Mahomedaansche be- 
volking nooit diepe wortelen geschoten en tot op den huidigen dag tiert 
heidensche afgoderij nog altijd weelderig naast het ziekelijk Mahomeda- 
nisme der Maleische bevolking. 
Tot het thans beschreven ras behooren de volgende stammen : eigenlijke 
Maleiers, waarschijnlijk oorspronkelijk te huis behoorende in de Padangsche 
Bovenlanden op Sumatra en van daar verder over dit eiland en over het 
schiereiland Malakka verspreid; de Redjangs en Korintjiërs , ten W. van 
Palembang, de Orang-Oeloe en de Orang- Loeboe, in de residentie Tapanoeli ; 
de Atjineezen en Pedireezen , in het N. van Sumatra ; de Javanen , Soen- 
daneezen en Madoereezen , drie nauw aan elkaar verwante stammen op 
Java en Madoera; de Palembangers, in het Z.O. van Sumatra, waartoe ook 
de oorspronkelijke bewoners der Bangka- en Biouwgroepen schijnen te be- 
hooren, en verder de vele Maleische volkplantingen, door den geheelen Ai- 
chipel verspreid. Ook de Boegineezen en Mangkassaren kunnen tot dit ia& 
gebracht worden, althans wanneer men het oog vestigt op hun veistan- 
