De meesten daarvan zijn in dienst van het gouvernement of hebben zich 
als planters in Indië neergezet. 
Ten slotte maken we nog melding van de Chineesche en Europeesche 
liplappen, de twee voornaamste bastaardrassen, die in den Archipel voor- 
komen. 
Tot de eersten belmoren verreweg de meeste in Indië wonende Chinee- 
zen. Immers, daar het tot voor weinige jaren aan de Chineesche vrouwen 
niet geoorloofd was haar vaderland te verlaten, namen de mannen zichinlandsche 
vrouwen. Daaruit ontstond een bastaardras, dat in voorkomen weinig, 
in taal, zeden, godsdienst en gewoonten in het geheel niet afwijkt van de 
zonen van het Hemelsche Rijk. 
Bij de zonderlinge begrippen omtrent moraliteit en welvoegelijkheid, die 
in Nederlandsch Indië bestaan, is het geen wonder, dat het aantal Euro- 
peesche liplappen vrij groot is. Dezen, die ook inlandsche kinderen genoemd 
worden, hebben gewoonlijk naar lichaam en geest de meeste overeenkomst 
met hunne inlandsche moeders, wier taal ze ook bij voorkeur spreken. Ze 
zijn echter Christenen, kleeden zich op Europeesche wijze en spreken ook 
Hollandsch. 
De totaal- bevolking van den Indischen Archipel bedraagt omstreeks 
32000000 zielen, waarvan bijna 25000000 in de Nederlandsche bezittingen. 
Het behoeft nauwelijks te worden gemeld, dat deze getallen slechts bij 
schatting kunnen worden vastgesteld. 
Thans geven we voorloopig het woord aan von Hellwald, waar hij een 
oordeel uitspreekt over het bestuur der Nederlanders in hunne koloniën : 
»De macht, die het ver verwijderde moederland over dit uitgestrekt gebied 
uitoefent, rust op twee stevige grondslagen : op het leger en op de tegen» 
over de inboorlingen gevolgde staatkunde. Het eerste telt 30000 man, 
bestaat uit Europeanen en inlanders, is op Europeeschen voet ingericht en 
wordt door Europeesche officieren gekommandeerd. De vloot telt 30 sche- 
pen. 
Deze krijgsmacht is voldoende geweest om allen tegenstand te breken, 
zoodat de Nederlanders op Java onbeperkt heerschen, terwijl de beide 
sultans van Djokjo en Solo alleen een schijn van gezag behouden hebben. 
Over het algemeen lieten de Nederlanders de Maleiers, zooveel als slechts 
eenigszins mogelijk was, onder hun eigen hoofden, meenende, dat zij veel 
gewilliger zullen gehoorzamen aan de bevelen hunner stamgenooten dan 
aan die van vreemdelingen. Het middelpunt van het bestuur is Batavia 
