262 
stekend gedijen. Prachtige wouden, vooral van eiken- en cederboomen, 
komen hier bij menigte voor en wisselen af met grazige weidevelden. 
Door een aantal wateraderen (Wadi’s, Wads of Uads) wordt dit gebied 
doorsneden. De oppervlakte van het Teil kan geschat worden op omstreeks 
140000 □ k.m.; de breedte, die afneemt van het westen naar het oosten, 
bedraagt gemiddeld 75 k.m. Het spreekt van zelve, dat men de belang- 
rijkste steden van Algerië in dit gebied, en wel aan de kust vindt. 
Daar het land, van af de zeekust, vrij snel opstijgt, wordt daardoor de 
toegang tot het binnenland buitengewoon moeilijk gemaakt. Op geringen 
afstand van en evenwijdig met de kust strekt zich een kustgebergte uit, 
dat evenwel op sommige punten door inzinkingen wordt afgebroken. De 
Pranschen geven aan dat gebergte den naam van den Kleinen Atlas. Het is 
echter meer een reeks van op zich zelve staande ketenen, als de Dschebel- 
Oed^cha , het Tessala-gebergte, de Dschebel-Dahra, het Algiers-gebergte, de 
Kleine Atlas, de Dschoedschoera , die zich tot een hoogte van 2317 M. 
verheft en den Grooten Babor. Het gebied van laatstgenoemd gebergte, 
de landstreek tusschen den mond van den lsser en dien van den Kebir 
wordt gewoonlijk aangeduid onder den naam van Groot en Klein- Kabylië. 
Hier en daar worden de berggroepen afgebroken door vruchtbare vlak- 
ten, zooals die van Metidscha, bij Algiers en die van Meta , bij Oran. 
Achter deze bergruggen, die wij onder den algemeenen naam van het 
Algerijnsch kustgebergte zullen samenvatten, stijgen als zuidelijke grens- 
scheiding van het Teil , niet minder hooge en woeste parallel-ketenen op. 
De Fransche aardrijkskundigen noemen die ketenen de Midden- Atlas. Wij 
zullen haar aanduiden onder den naam van het Algerijnsche Middengebergte. 
Het tweede gebied, dat op het Teil volgt, bestaat uit eenvoudige, slechts 
armelijk met gras bedekte hoogvlakten, rijk aan zoutmeren, die hier de 
namen dragen van Schott of Sebkha. Die hoogvlakten verheffen zich tot 
een hoogte van 1870 M. 
Dit gebied neemt reeds in het oostelijk deel van Marokko een aanvang 
en loopt nagenoeg onafgebroken door tot Tunis. Yan het W. naar het O. 
voortgaande, vinden we achtereenvolgens : de hoogvlakte, waarop het lange 
Schott- esch-Schergui ligt, aan den zuidelijken voet van het Saida- gebergte', 
het Saghes-plateau , waarop zich eenige bergketenen verheffen, het Hodna - 
plateau , met den Schott-es- Saida en de hoogvlakte van de Sbach , welke 
laatste door een laaggebergte van het vorige plateau gescheiden is. 
Op deze rotsige vlakten, waar men als het ware een voorproefje van de 
woestijn krijgt, vindt men slechts zeer zelden stroomend water ; de stroo- 
men, die er nog zijn, hebben toch alleen in den regentijd een voldoenden 
watervoorraad. Slechts op enkele meer bevoorrechte punten groeit tarwe. 
Maar in de lente wordt deze typische Afrikaansche steppe met aromatische 
kruiden en hoog gras bedekt. Dan leveren zij een geschikt voedingsmid- 
del voor het vee, het eigendom der weinige bewoners van dit gebied. Op 
enkele punten, waar het water zich in zoutwatermeeren verzamelt , wordt 
ook in het droge jaargetijde een weinig water gevonden. Dergelijke 
plaatsen zijn van het grootste belang met het oog op de veeteelt. In het 
westelijk deel van dit woestijngebied vindt men niets dan zand. 
In het zuiden wordt dit gebied verder begrensd door een bergketen, van 
