269 
taal, dezelfde taal, die de Toearegs in het N. yan de Sahara Temahak , 
in het Z. Temaschek noemen en die tot in Audjela en in de meest noor- 
delijke deelen der woestijn, in de oase van Jupiter-Ammon, gesproken wordt. 
De dialekten dezer taal zijn tamelijk ver uiteenloopend, wat trouwens niet 
anders kan bij een taal, die gesproken wordt in een vierde deel van Afrika. 
Intusschen wijken die tongvallen niet zoover af, of de verschillende volken, 
die de Berbertaal spreken, kunnen elkander zonder veel moeite verstaan. 
De Berbers in Marokko kennen geen schrijfteekens, wat met de Toearegs 
wel het geval is. Alleen in Toeat is dit anders en men mag gerust aan- 
nemen, dat de schrijftaal aldaar gebracht is door Toearegs, wier gebied 
zich vroeger waarschijnlijk noordelijker uitstrekte dan tegenwoordig. 
En juist de taal vormt een kenmerkend onderscheid tusschen Berbers 
en Arabieren, wat echter niet wegneemt, dat beide volken vele woorden 
uit elkanders taal overgenomen hebben. Overigens is het verschil tusschen 
hen gering. Beiden hebben denzelfden lichaamsbouw, zijn slank en gespierd, 
hebben een donkere huidskleur, kaukasische gelaatstrekken, een sterk ge- 
bogen neus, donkere, levendige oogen, zwart, sluik haar, een spitse kin, 
eenigszins vooruitstekende kaakbeenderen en weinig baard. Wel neemt men 
verschil waar tusschen de bergstammen en de bewoners van de vlakte , 
maar dat geldt zoowel voor de Berbers van het Kif-gebergte als voor de 
Arabieren in het landschap Andjera. 
Bij de vrouwen bepaalt zich het verschil daartoe , dat de Arabische 
vrouwen in den regel kleiner zijn dan haar Berberzusters. Maar overi- 
gens geldt het van beiden , dat ze zeer vroeg ontwikkeld zijn, in haar 
jeugd schoone, volle vormen hebben, met aangename, regelmatige gelaats- 
trekken, maar tevens, dat ze vroeg oud worden. Bovendien maakt het 
veelal ontoereikende voedsel haar verbazend leelijk. Nog zij opgemerkt, 
dat de positie van de vrouw bij de Berbers veel gunstiger is dan bij de 
Arabieren. Trouwens, bij beide volken is die althans in zooverre gunstig, 
als de vrouw niet gedwongen wordt tot het verrichten van zwaren arbeid. 
De mannen bewerken het land, halen den oogst binnen, bewaken de kud- 
den, kortom zij verrichten allen vermoeienden lichamel ijken arbeid. 
In Marokko komt het slechts bij uitzondering voor, dat zeer rijke lieden 
zich de weelde van twee of meer vrouwen vergunnen ; bij de Berbers is 
de polygamie volstrekt niet in gebruik. In den regel is het huwelijk tus- 
schen bloedverwanten een uitgemaakte zaak, ofschoon ook huwelijken uit 
liefde veelvuldig voorkomen. Het laatste wordt bevorderd door de gewoonte 
van alle vrouwen en meisjes om steeds ongesluierd te gaan. Die huwe- 
lijken, die uit liefde gesloten zijn, worden in den regel voor het ge- 
heele leven aangegaan, huwelijken uit berekening daarentegen hebben 
zelden een langen duur. 
Yan het koopen der vrouw is, in den eigenlijken zin des woords, geen 
sprake. Alleen stelt de bruidegom zijn aanstaanden schoonvader de geld- 
som ter hand, die deze voor het uitzet van zijn dochter noodig heeft. Heeft 
later scheiding plaats , door de schuld der vrouw , dan moet die som 
terug betaald worden. Verstoot daarentegen de man zijn vrouw, zonder 
voldoende reden, dan blijft zij eigenares van alles en haar vader behoudt 
bovendien bovengenoemde som. 
