277 
is, waartusschen de helder witte villa’s liefelijk afsteken. Behalve de 
hoofdstad liggen op de Algerijnsche kust nog andere gewichtige plaatsen : 
S cherschel, Mostagdnem en Oran, ten W. Bellijs, Bougie , Phillippeville, 
Bona en la Calli, ten 0. van Algiers. 
De geheele kust biedt een aantal schoone landschappen aan. Steeds 
hooger stijgen de gebergten en strengelen zich samen in de grilligst ge- 
vormde knoopen en berggroepen. Ze zijn niet boomloos, zooals de meeste 
bergen in Europa, wier voet door de golven der Middellandsche Zee be- 
spoeld wordt. Een mildere natuur heeft deze bergen getooid. De door de 
natuur gevormde haven van Dellijs is een van de schoonste punten van het 
land. Deze kleine stad, die in werkelijkheid schilderachtig gelegen is tegen 
de steile, rotsige kust, heeft veel weg van het hier tegenover liggende 
Vïllafranca , bij Nizza. De tooverachtige baai van Bougie is door bosch- 
rijke bergen omgeven. Deze stad heeft een tamelijk groote belangrijkheid, 
omdat het de marktplaats is, waar de Kabijlen hun handelsartikelen aan- 
brengen, zooals wol, kurk, olie, dierenhuiden, vijgen, enz. Voorbij het 
schiereiland Dschidschelli komt men aan de prachtige reede van Stora-Phi- 
UppeviUe, twee vroolijke, nieuwe stadjes, beiden op de berghellingen gele- 
gen en door een straatweg met elkander verbonden. Bona ligt daar, 
waar het gebergte El-Edoagh een weinig van de kust terugwijkt. Die 
bergen beschutten de haven tegen alle winden. Het is een bloeiende stad, 
met 12000 inwoners, voor de helft Franschen, voor de andere helft Moo- 
ren, Israëlieten en negers. 
Van de steden in het binnenland zijn de noemenswaardigste : Gehna , 
Constantine , Setif, Batna, Biskra , Blidah , Orleansville, Tlemsen en Ne- 
mours. Een 540 km. lange spoorweg loopt van Algiers over Blidah en 
Orleansville naar Oran. 
De heerschappij der Europeanen in Algerië heeft met groote moeilijk- 
heden te kampen van de zijde der inboorlingen. En waar er dan 
ook gedurende de laatste jaren vooruitgang heeft plaats gehad, komt deze 
den Europeaan ten goede. De inboorlingen hebben zich slechts in zoover 
naar de Europeanen geschikt, als zij daartoe gedwongen werden. De Islam, 
die door alle niet-Europeesche bewoners van Algiers beleden wordt, vormt 
zulk een zwaren scheidsmuur tusschen dezen en de beheerschers van het land, 
dat het hun tot dusverre nog niet gelukt is, daarin zelfs de kleinste bres 
te maken. 
Evenals overal elders in Noord-Afrika moet men hier onder de inheem- 
sche bevolking weder twee elementen onderscheiden : de Arabieren en de 
Berbers. De eersten worden weder onderverdeeld in Mooren , die de steden 
bewonen en Bedouinen, die een nomadenleven leiden. En zeker is het , 
dat men de laatstgenoemden nimmer tot een andere levenswijze brengen zal. 
Het volgend verhaal, dat van een zeer geloofwaardig persoon afkomstig 
is, zegt meer dan ellenlange redeneeringen, De Franschen, die de Arabieren 
