281 
Van buiten af gezien heeft cle Kashall, de citadel der stad, een tame- 
lijk indrukwekkend voorkomen. Maar betreedt men het inwendige, dan 
sraat die indruk ras verloren, daar men dan niet veel meer ziet dan een 
chaos van puinhoopen. Alleen verheft zich midden tusschen die ruïnen een 
schoone minaret. Op den top daarvan schitteren drie groote vergulde bal- 
len, die reeds op grooten afstand zichtbaar zijn. 
Omstreeks 3 km. ten noord-westen van Tunis ligt het Bardo , de zetel 
der regeering. Dat is een kleine stad van paleizen, wachthuizen, schoone 
particuliere woningen en bazars. Deze plaats is ook weer door muren 
omgeven. Het aantal inwoners bedraagt slechts 2000. Die bevolking be- 
staat vooreerst uit de zeer talrijke vorstelijke familie en verder uit ambte- 
naren met hun gezinnen. Hier is ook een militaire school gevestigd, waar 
bijna al de grootwaardigheidsbekleeders van den staat hun opleiding ont- 
vangen hebben. 
Bij Kaap Karthago vindt men de havenstad van Tunis, het kleine Go- 
letta, dat door een spoorweg met de hoofdstad verbonden is. 
Nog twee andere steden van Tunis — Susa en Sfakes — zijn mel- 
denswaardig, De eerstgenoemde plaats maakt een vrij aangenamen indruk, 
vooral wanneer men eerst de hoofdplaats heeft bezocht : muren en torens 
zijn behoorlijk voorhanden en tal van nieuwe gebouwen zijn gedurende de 
laatste jaren verrezen. Bovendien drijft de stad een niet onbelangrijken 
handel, zoodat dan ook in den regel vele schepen in hare haven liggen. 
Kortom, het geheel heeft bepaald een beschaafd aanzien. De stad telt bin- 
nen hare muren 8000 inwoners, waaronder 1000 Joden en 500 — 600 Mal- 
thesers en Sicilianen. 
Sfakes vormt als het ware het centraalpunt van zuidelijk Tunis. In 
het Arabisch kwartier wonen ongeveer 12000 inwoners, waaronder 2000 
Joden. De geheele bevolking van deze stad wordt op 40000 zielen geschat. 
Een telegraaflijn van 350 km. lengte verbindt de stad met Tunis. Ook 
hier is de handel niet onbelangrijk. De voornaamste stapel-artikelen zijn 
uitnemende dadels uit het landschap Dscherid, tapijten uit de oase Gaffa en 
van het eiland Dscherba, olijfolie van Saliel, halfa-gras uit de omliggende 
woestijn, zwammen uit den Syrtus en ten slotte de in Tunis en Constan- 
tinopel zoo zeer begeerde rozenolie, waarvoor de rozen in de stad zelve 
worden aangekweekt. 
De regeering van Tunis is op veel vrijzinniger leest geschoeid dan in 
eenigen anderen Mahomedaanschen staat. Onder de ingevoerde nieuwighe- 
den noemen wij het scheppen van een voor het land veel te gróót 
en bovendien slecht leger. Dit leger werd door Achmed opgericht. Maar 
vooral door Sidi-Mohammed, die van 1855 — 1859 regeerde, werden een 
aantal hervormingen ingevoerd. Volgens de door hem gegeven grondwet 
heerscht een volkomen burgerlijke gelijkheid ; zelfs Israëlieten hebben het recht 
om in een rechtbank zitting te nemen. Gemengde gerechtshoven, die vonnis 
vellen tusschen partijen van verschillend geloof, zijn ingesteld. Alle mo- 
nopoliën zijn door hem afgeschaft. Deze verlichte vorst werd opgevolgd 
door zijn broeder Mehmed Sadir, die in 1864 door een opstand gedwongen 
werd de constitutie weder op te heffen en dus weder onbeperkt heerscher 
te worden. Sedert dien tijd is de toestand veel ongunstiger geworden en 
