317 
doen de bloedverwanten al het mogelijke om het verpande lijk te lossen. 
De Fanti’s gelooven aan twee duivels. De een, Abonsam heerscht in 
den hemel over de zielen der boozen, terwijl Sasabonsarn op aarde regeert. 
De laatste is een reusachtig groot wezen, met een menschelijke gedaante 
en lang, rood haar. Hij is de schutgeest van toovenaars en heksen en 
woont in diepe kloven, te midden van de somberste wouden. 
Eindelijk vinden we ook hier de gewoonte om de begrafenis van afge- 
storvenen te doen volgen door groote maaltijden, die soms met de grofste 
zwelgerijen gepaard gaan. Nog verdient opmerking de ontzaglijk groote 
sterfte onder de kinderen aan de Goudkust. 
De oorlog, dien Engeland tegen de Ashanti’s heeft gevoerd, heeft ons 
met de verhoudingen in hun rijk wat beter bekend gemaakt. Volgens 
Winwood Rende belmoren de Ashantns tot dezelfde familie als de Fanti’s 
en inderdaad loopen dan ook de door deze volken gesproken dialekten 
slechts weinig uiteen. 
Volgens een verhaal der inlanders zouden beide stammen dan ook inder 
daad eenmaal één volk hebben uitgemaakt. Op een krijgstocht leden zij 
gebrek en scheidden zich en sedert vormen zij twee volken. Twee edelen 
van den stam der Ashanti’s brachten spoedig het rijk tot hoogen bloei. Zij 
stichtten de hoofdstad Komassi, ontgonnen de goudmijnen van het land, 
breidden het rijk in alle richtingen uit en bemachtigden en versterkten 
Boentoekoe, een half Mahomedaansche stad, die nog nimmer door een Eu- 
ropeaan betreden werd. 
De koning van Ashanti is in naam een constitutioneel monarch, doch 
regeert in werkelijkheid zoo despotiek mogelijk. Bij zijn troonsbestijging 
waarschuwen de edelen hem, dat hij onttroond zal worden, in geval hij de 
wetten des lands niet naleeft. Intusschen kan hij de individuen tiranisee- 
ren, zooveel hem lust. Hij spreekt in eigen persoon recht, doch wordt 
daarbij ter zijde gestaan door een soort van assessoren. Aan dezen is het 
onderzoek en het ondervragen der partijen en getuigen opgedragen, waarna 
de koning, na een korten tijd van beraad, het vonnis velt. 
Zoowel hij als zijn volk zijn heidenen. Echter wonen er in zijn land 
ook Mahomedanen en dezen hebben zelfs in de hoofdstad een afzonderlijk 
kwartier. Zij bemiddelen den handel tusschen alle langs den Niger gele- 
gen staten. 
In Ashanti bekleedt de koningin-moeder een hoogeren rang dan de 
vrouw des konings. Zij is de eenige vrouw, die zich met staatsaangele- 
genheden bemoeien en zich ongesluierd in het publiek vertoonen mag. 
Volgens sommigen mag de koning niet meer dan 3333 vrouwen hebben, 
volgens anderen is dit getal onbepaald. In elk geval, zoo het werkelijk 
begrensd is, dan zijn toch de grenzen tamelijk ruim getrokken. Onder die 
