336 
land, sedert den tijd, dat Mehemed-Ali zijn veldtochten in Soedan begon, 
eiken Europeaan voor een Egyptisch spion houden en derhalve hun gebied 
voor hem sloten. Nachtigal echter, die van Wadaï uit over Darfoer en. 
Kordofan naar Egypte reisde, heeft den sluier, die over dit land hing, op- 
geheven. 
Eeeds sedert eeuwen kwam er jaarlijks van uit Darfoer een karavaan 
met ivoor, gom, struisvederen en slaven naar Egypte en maakte aldaar 
goede zaken. Ze keerde naar het vaderland terug met manufacturen, wa- 
penen, kruid, brillen en paaiden. Het voornaamste uitvoerartikel van 
Soedan vormden de slaven, voor het meerendeel het eigendom van den 
emir, die trouwens de eerste handelaar van zijn land was. 
De fauna en flora van dit gebied schijnen niet veel opmerkelijks op te 
leveren. De bodem is onvruchtbaar, tengevolge van onvoldoende besproei- 
ing. In plaats van den weelderigen plantengroei, dien men in het Nijldal 
aantreft, vindt men in Darfoer wel majestueuze boomen, maar de reiziger 
kan zich in de schaduw daarvan niet verkwikken, want de grond, waarop 
ze groeien, is met doornen bedekt. Overigens leveren die boomen uiter- 
mate weinig voordeel op. Hier en daar ziet men eenige acaceën, die wat 
gom geven. Alleen gedurende den regentijd, die hier van half-Juni tot 
half-September duurt, is de bodem met een weelderigen plantengroei be- 
dekt. 
Het centrum van Darfoer vormt het Marrah-gebergte, terwijl het ge- 
heele land gekarakteriseerd wordt door de menigte rivierbeddingen , die 
het doorsnijden en een westelijke, zuid- westelijke of zuidelijke richting 
hebben. Doch niet altijd bevatten deze beddingen water. Alleen gedu- 
rende den regentijd zijn ze gevuld. Toch zijn ze natuurlijk van groot ge- 
wicht en bepalen zoowel de dichtheid der bevolking als de bebouwing van 
den bodem. Het westelijk, zuid- westelijk en zuidelijk deel van het land 
zijn dicht bevolkt, terwijl het noordelijk en oostelijk deel slechts een ta- 
melijk geringe bevolking hebben. 
Men kan de inwoners van dit land, die allen den Islam hebben aange- 
nomen, verdeelen in Arabieren en Afrikanen, of wel in de heeren van het 
land en de onderworpen stammen. Het bergland wordt bewoond door de 
Dndscho's en de Fors of Foers , in het noordelijk deel wonen de Zoghawa' s 
en verschillende Arabische stammen, in het westen de Massalaten , in het 
zuiden weder Arabieren, in het zuid-oosten de Bego’s en Birgids , in het 
noordoosten de Berti’s en in het centrum de Arabische stam der Tund- 
schoeren 1 . 
Darfoer is in 1874 door den onderkoning van Egypte bij zijn rijk in- 
gelijfd. Het kleine landschap Kordofan, dat zich tusschen Darfoer en het 
Nijldal uitstrekt, wedervoer reeds vroeger het zelfde lot. De hoofdstad van 
Kordofan is El-Obeïd, dat op 520 M. boven den zeespiegel ligt. Het 
grootste, oostelijke deel van dit gebied behoort tot de groote vlakte van den 
Nijl, welke stroom zeer dicht langs de oostelijke grens vloeit. Die streek 
heeft tusschen de rivier en El-Obeïd een zeer eentonig voorkomen. Zij 
bestaat uit golvende vlakten, met lang, bruin gras bedekt, afgewisseld 
door bladerlooze mimosa-wouden, waarin gazellen huizen. Hier en daar ont- 
1. Nachtigal, in Petermann’s Geographischen Mitlheilungen» 1875» S. 281—284. 
